ὁμοιοτέλευτος
ὁμοιοτέλευτος, ending alike
ὁμοιο-τέλευτος, ον,
- ending alike: τὸ ὁ. the like ending of two or more clauses or verses, Arist. Rh. 1410b1, Phld. Rh. 1.162 S., D.S. 12.53 (pl.): -τέλευτα (sc. κῶλα) Demetr. Eloc. 26; -τέλευτον διάνοιαν κατακλίνειν end a sentence with ὁμοιοτέλ., S.E. M. 2.57.
ὁμοιο·τέλευτος, ος, ον, qui se termine de même, Arstt. Rhet. 3, 9 ; Quint. 9, 3, etc. ; subst. τὸ ὁμοιοτέλευτον, D. Phal. § 26, similitude de désinences de deux ou plusieurs membres de phrase consécutifs.
Étym. ὅμ. τελευτή.
ὁμοιοτέλευτος, mit ähnlicher, gleicher Endung ; διάνοια, S.Emp. adv.rhet. 57 ; τὸ ὁμοιοτέλευτον, der gleiche Ausgang zweier oder mehrerer Verse od. Sätze, unserm Reime entsprechend, Gramm. u. Rhett.
ὁμοιοτέλευτος
ὁμοιο-τέλευτος, ον,
τελευτη
- ending alike, Arist.: τὸ ὁμοιοτέλευτον the like ending of two verses.