ὅπλον

ὅπλον, τό,

• tool, implement, mostly in pl., like ἔντεα, τεύχεα: (prob. from ἕπω A):
• • I a shipʼs tackle, tackling, Hom. (only in Od.), 2.390, al., Hes. Op. 627; esp. ropes, halyards, etc., δησάμενοι δʼ ἄρα ὅπλα Od. 2.430, etc.; in which sense Hom. twice uses the sg., rope, 14.346, 21.390: generally, any ropes, Hdt. 7.25, 9.115, Hp. Art. 78.
  • II tools, strictly so called, in Hom. esp. of smiths’ tools, Il. 18.409, 412; in full, ὅπλα χαλκήϊα Od. 3.433: in sg., ὅπλον ἀρούρης sickle, AP 6.95 (Antiphil.); ὅπλον γεροντικόν staff, Call. Epigr. 1.7 Pf.; δείπνων ὅπλον ἑτοιμότατον, of the wine-flask, AP 6.248 (Marc. Arg.).
  • III in pl., also, implements of war, arms and armour, Hom. (only in Il.), αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθʼ ὅπλα κάμε, of the arms of Achilles, 18.614, cf. 19.21; ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην 10.254, 272; so in Pi. N. 8.27, IG 1(2).1.9, E. Hec. 14, etc.: rarely in sg., weapon, οὐδέ τι ἀρήϊον ὅπλον ἐκτέαται Hdt. 4.23, cf. 174, E. HF 161, 570, 942, Pl. R. 474a, X. Cyr. 7.4.15; ποτὶ πονηρὸν οὐκ ἄχρηστον ὅπλον ἁ πονηρία [Epich.]275; piece of armour, D.S. 3.49.
  • • 2 the large shield, from which the men-at-arms took their name of ὁπλῖται (εἰκόνα γραπτὴν ἐν ὅπλῳ IG 2(2).1012.18 (ii B. C.), cf. IGRom. 4.1302.35 (Cyme, i B. C./i A. D.), Th. 7.75, D.S. 15.44, 17.18); ὅπλον στύππινον IG ΙΙ(2).203 B 99 (Delos, iii B. C.): metaph., τῆς πενίας ὅπλον ἡ παρρησία Nicostr.Com. 29; ὅ. μέγιστον . . ἁρετὴ βροτοῖς Men. Mon. 433, cf. 619.
    • 3 in pl., also, heavy arms, Hdt. 9.53; ὅπλων ἐπιστάτης, = ὁπλίτης, opp. κώπης ἄναξ, A. Pers. 379; ὁ πόλεμος οὐχ ὅπλων τὸ πλέον ἀλλὰ δαπάνης Th. 1.83; ὅπλα παραδοῦναι Id. 4.69; ὅπλα ἀποβάλλειν Ar. V. 27, etc.
    • 4 ὅπλα, = ὁπλῖται, men-at-arms, πολλῶν μεθʼ ὅπλων S. Ant. 115 (lyr.): and freq. in Prose, ἐξέτασιν ὅπλων ποιεῖσθαι to have a muster of the men-at-arms, Th. 4.74, etc.; ὁ ἐπὶ τῶν ὅπλων στρατηγός, opp. ὁ ἐπὶ τῆς διοικήσεως, Decr. ap. D. 18.38, Decr.ib. 115; χειροτονηθεὶς ἐπὶ τὰ ὅ. πρῶτος . . στρατηγός IG 2(2).682.44 (iii B. C.); στρατηγεῖν ἐπὶ τὰ ὅ. SIG 697 E (Delph., ii B. C.), etc.
    • 5 τὰ ὅ. the place of arms, camp, ἦλθεν εἰς τὰ ὅ. Lys. 13.12, cf. X. Cyr. 7.2.5, etc.; ἐκ τῶν ὅ. προϊέναι Th. 1.111, cf. 3.1.
    • 6 Phrases: ἐνέδυνον (v.l. ἐνέδυντο) τὰ ὅ. Hdt. 7.218, etc.; ἐν ὅπλοισι εἶναι or γενέσθαι to be in arms, under arms, Id. 1.13, cf. E. Ba. 303, Th. 6.56; ἐν ὄπλοισι [ἰππομ]άχεντας Sapph. Supp. 5.19; ἐν ὅπλοις μάχεσθαι Pl. Grg. 456d; ἡ ἐν τοῖς ὅπλοις μάχη Id. Lg. 833e; ποιῆσαι ἐξέτασιν ἐν ὅπλοις Decr. ap. Arist. Ath. 31.2; εἰς τὰ ὅ. παραγγέλλειν X. An. 1.5.13; ἐφʼ ὅπλοις or παρʼ ὅπλοις ἧσθαι, E. Supp. 674, 357; μένειν ἐπὶ τοῖς ὅπλοις X. Cyr. 7.2.8; for ὅπλα ῥίπτειν, ἀφιέναι, κατατίθεσθαι, v. sub vocc.; for ὅπλα τίθεσθαι, v. τίθημι.
  • IV of the arms possessed by animals for self-defence, [τὸν ἄνθρωπον] οὐκ ἔχοντα ὅπλον πρὸς τὴν ἀλκήν Arist. PA 687a25, cf. b4, al.
  • V membrum virile, Nic. Fr. 74.30, APl. 16.242 (Eryc.), Hsch.
  • VI a gymnastic exercise, the last which came on in the games, Artem. 1.63.

ὅπλον, τό (nach Buttmann Lexil. II.216 mit ἕπω zusammenhangend ; verwandt mit Wappen, Waffe), übh. Werkzeug, Gerät ; bes.
   a) alles zur Ausrüstung eines Schiffes Gehörige, Takelwerk ; πάντα ὅπλα, τά τε νῆες φορέουσιν, Od. 2.390, öfter in der Od., auch ein einzelnes Tau, ὅπλον νεός, 21.390, wie ὅπλῳ ἐϋστρεφέϊ 14.346 ; u. so übh. Tau, Strick, τὰ ἐκ τῶν γεφυρέων Her. 9.115, vgl. 7.25.
   b) von allem Handwerkzeuge ; ἦλθε δὲ χαλκεύς, ὅπλʼ ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήϊα, Od. 3.433, des Schmiedes, wie Il. 18.409, 412 ; ἀρούρης ὅπλον heißt die Sichel, Antiphil. 4 (VI.95).
   c) am gewöhnlichsten das Kriegsgerät, Harnisch und Schild ; ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην, Il. 10.254 ; 19.21, 11.17 ff.; χρυσέων ὅπλων στερηθείς, Pind. N. 8.27 ; ἐν πολεμαδόκοις Ἄρεος ὅπλοις, P. 10.14 ; χάλκεα, N. 10.14 u. öfter ; ἀρήϊα ὅπλα, Aesch. Spt. 114 und öfter, nur im plur., wie auch bei Soph., πολλῶν μεθʼ ὅπλων, d.i. mit vielen Bewaffneten, Ant. 115 ; Eur. hat den sing. Herc.Fur. 161, 570, 942, sonst immer den plur. – Bes. ist bei Her. u. den Attikern τὸ ὅπλον der große Schild (dah. ὅπλα προβάλλεσθαι, μεταβάλλεσθαι, vgl. Pol. 1.22.10, 3.71.4), mit dem das nach ihm benannte schwere Fußvolk bewaffnet ist, u. der Harnisch, dah. gern der plur. gebraucht wird ; Her. hat den sing. 4.23, οὐδέ τι ἀρήϊον ὅπλον ἐκτέαται, wie 4.177 ; ὅτι ἑκάστῳ παρέτυχεν ὅπλον, Plat. Rep. V.474a, sonst auch bei Plat. immer im plur.; ἐν ὅπλοις μάχεσθαι, Gorg. 456d ; ὅπλα ἀποβαλών, Symp. 179a ; ὅπλα ἀφείς, Apol. 39a, wie Xen. u. A.; auch ῥίπτειν τὰ ὅπλα, παραδιδόναι u. ä., s. diese verba ; ὅταν ὅπλα εἰς τὰς χεῖρας λάβωμεν, Plat. Legg. I.638a ; ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι, in den Waffen, bewaffnet sein, Xen. An. 3.2.28 ; vgl. Her. 1.13 ; Thuc. 6.74 ; κατατίθεσθαι, die Waffen niederlegen, Xen. An. 5.2.15 u. öfter ; τίθεσθαι τὰ ὅπλα, die Waffen, bes. den Schild vor die Füße hinsetzen, was sowohl beim Haltmachen geschieht, Xen. An. 1.5.14, 4.2.16 u. öfter, als beim Antreten u. sich in Reihʼ u. Glied Aufstellen, οἱ ὁπλῖται ἔθεντο τὰ ὅπλα, οἱ μὲν περὶ τὰ σταυρώματα, οἱ δὲ κατὰ τὴν ὁδόν, 5.2.19 (vgl. Hell. 3.1.23 ; Her. 9.52 ; θέμενοι ἐς τὴν ἀγορὰν τὰ ὅπλα, Thuc. 2.2); vollständiger, εἰς τάξιν τὰ ὅπλα τίθεσθαι, 2.2.8 ; auch ἀντία τὰ ὅπλα τίθ., 4.3.26 (vgl. Hell. 7.3.9 ; Her. 1.62, 5.74); κατὰ χώραν, auf seinen Platz zurückkehren u. die Waffen, den Schild u. Speer hinstellen, 1.5.17 ; dah. κεῖται τὰ ὅπλα, die Bewaffneten stehen, 4.2.20 ; παραγγέλλειν εἰς τὰ ὅπλα, unter die Waffen treten lassen, 1.5.13 ; νυκτερεύειν ἐν τοῖς ὅπλοις, unter den Waffen die Nacht zubringen, 6.2.27. Wie An. 2.2.20 zeigt, wurden die Waffen vor der Front aufgestellt ; dah. τὰ ὅπλα auch geradezu »das Lager« heißt, πρὸ τῶν ὅπλων, An. 2.4.15 ; für die ὁπλῖται selbst steht es offenbar An. 2.2.4, ἕπεσθε τῷ ἡγουμένῳ τὰ μὲν ὑποζύγια ἔχοντες πρὸς τοῦ ποταμοῦ, τὰ δὲ ὅπλα ἔξω, vgl. 3.2.36, Cyr. 5.4.45, wie man auch ἐξέτασιν ὅπλων ποιεῖσθαι Thuc. 4.74 nehmen kann, u. so bei Sp.; – ἥκειν ἐν τοῖς ὅπλοις, Pol. 9.6.6 ; ἐποιοῦντο συναγωγὰς ἐπὶ τῶν ὅπλων, 5.64.4. – Uebtr. τῶν ὅπλων τῶν ἐπὶ τὴν Ἴλιον μετεσχηκότες, Ael. N.A. 1.1.
Bei Nic. Ir. 2.31 das männliche Glied.

ὅπλον

-ου, τό.

• • 1

    An implement, appliance, tool : ὅπλʼ ἐν χερσὶν ἔχων Od. 3.433. Cf. Il. 18.409, 412.

    Specifically, a rope or cable : ἐμὲ κατέδησαν ὅπλῳ Od. 14.346. Cf. Od. 21.390.

  • 2

    In pl., the tackle of a ship landed from her when not in use and taken on board before putting to sea : πάντʼ ἐν νηῒ ὅπλʼ ἐτίθει Od. 2.390. Cf. Od. 6.286, Od. 10.404, 424, Od. 12.410.

    Specifically, the running tackle : ὅπλων ἅπτεσθαι Od. 2.423, δησάμενοι ὅπλα 430. Cf. Od. 11.9, Od. 12.151, Od. 15.288.

  • 3

    In pl., warlike array, harness, armour : ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην Il. 10.254, 272. Cf. Il. 18.614, Il. 19.21.

ὅπλον (-α, -ων, -οις (ιν).) pl.,

• 1arms, armour ἐν πολεμαδόκοις Ἄρεος ὅπλοις P. 10.14 ταχὺ δὲ Καδμείων ἀγοὶ χαλκέοις σὺν ὅπλοις ἔδραμον ἀθρόοι N. 1.51 ὅπλων χολωθεὶς ὁ καρτερὸς Αἴας i. e. the armour of Achilles N. 7.25 χρυσέων γὰρ Αἴας στερηθεὶς ὅπλων φόνῳ πάλαισεν the armour of Achilles N. 8.27 ἱκέσθαι χαλκέοις ὅπλοισιν ἱππείοις τε σὺν ἔντεσιν N. 9.22 ἐπεὶ ἐν χαλκέοις ὅπλοις Τηλεβόας ἔναρεν N. 10.14 ὅπλα δʼ ἀπʼ Ἄργεος (sc. ἐξοχώτατά ἐστι) fr. 106. 5. ὁπλοι[ P. Oxy. 841, fr. 93.

ὅπλον : mostly pl., ὅπλα, implements, arms (armor), rigging of a ship, Il. 18.409, Od. 3.433, Od. 10.254, Od. 2.390; sing., rope, cable, Od. 21.390, Od. 14.346.

ὅπλον, ου, τό,

• a tool, implement, mostly in pl.:
• • Ia shipʼs tackle, tackling, Od., Hes.: esp. ropes, Od., Hdt.:—in sg. a rope, Od.
  • IItools, of smithsʼ tools, Hom.:—in sg., ὅπλον ἀρούρης a sickle, Anth.; δείπνων ὅπλον, of a wine-flask, Anth.
  • IIIin pl., also, implements of war, arms, Il., etc.:—rarely in sg., a weapon, Hdt., Eur.
  • • 2in Attic, ὅπλον was the large shield, from which the men-at-arms took their name of ὁπλῖται, Ar., Thuc., etc.:—then, in pl., heavy arms, Hdt., Attic; ὅπλων ἐπιστάτης ὁπλίτης, Aesch.; whence,
    • 3ὅπλα, ὁπλῖται, men-at-arms, Soph., Thuc., etc.
    • 4τὰ ὅπλα, also, the place of arms, camp, Hdt., Xen.; ἐκ τῶν ὅπλων προϊέναι Thuc.
    • 5phrases, ἐν ὅπλοισι εἶναι to be in arms, under arms, Hdt.; εἰς τὰ ὅπλα παραγγέλλειν Xen.; ἐφʼ ὅπλοις or παρʼ ὅπλοις ἧσθαι Eur.; μένειν ἐπὶ τοῖς ὅπλοις Xen.; ὅπλα τίθεσθαι, v. τίθημι A. 1. 7.