ὑάλινος
ὑάλινος, of crystal
ὑᾰλ-ῐνος, η, ον,
- of crystal or glass, Corinn. 42; ἐκπώματα Ar. Ach. 74; σφραγίς IG 2(2).1451.13; σκεύη Phld. Mort. 39; φιάλαι SIG 1106.153 (Cos. iv/iii B. C.), cf. Hp. Ep. 16, PPetr. 3 p.113 (iii B. C.), Paus. 2.27.3; ὑ. χρῶμα, = ferrugineus, Gloss.; hyalinum is expld. as vitreum, viridi colore, ib.: also ὑέλινος, η, ον, AP 14.52, Ael. VH 13.3. [On the quantity, v. ὕαλος fin.]
ὑάλινος, η, ον [ᾰῐ] fait de verre, Ar. Ach. 74 ; Damocr. (Gal. 14, 99) ; Paus. 2, 27, 3 ; Luc. V.H. 1, 42.
Étym. ὕαλος.
ὑάλινος
ὑάλῐνος, η, ον
ὕᾰλος
- of crystal or glass, Ar.: also ὑέλινος, η, ον, Anth.