ὑαλόχροος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὑαλό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ῠ, p. exc. ῡ] qui a la couleur du verre, Anth. 6, 211. Étym. ὕαλος, χρόα. ὑαλό-χροος -οον [χρώς] kristal- of glaskleurig, lichtblauw. ὑαλόχροος, zsgzn ὑαλόχρους, ουν, glasfarbig ; Leon.Tar. 5 (VI.211) hat des Verses wegen υ lang gebraucht.