ὑαλῖτις
ὑαλῖτις, vitreous
ὑᾰλῖτις, ιδος, ἡ,
- vitreous, ἄμμος and ψάμμος ὑαλῖτις Str. 16.2.25; γῆ ibid.; [γῆ] ὑελῖτις Thphr. Lap. 49.
ὑαλῖτις, ίτιδος [ᾰῑτ] dont on peut faire du verre, vitrifiable, Str. 758, etc.
Étym. ὕαλος.
ὑαλῖτις, fem. zu ὑαλίτης.