ὑδρηλός
ὑδρηλός, watery, wet
ὑδρ-ηλός, ή, όν,
- watery, moist, λειμῶνες Od. 9.133; Σάμος h.Ap. 41; νέφη, λιβάδες, A. Supp. 793 (s. v.l., lyr.), Pers. 613; κρωσσοί, σταγόνες, E. Cyc. 89, Supp. 206:— poet. word, used by Hp. Ep. 16 (Comp.), Mul. 1.1.
ὑδρηλός, ή, όν :
1 humide, baigné d’eau, Od. 9, 133 ; Hh. Ap. 41 ; Hpc. 1278, 39 ; Eschl. Suppl. 793, Pers. 613 ; Eur. Suppl. 206 ||
2 qui sert à puiser de l’eau, Eur. Cycl. 89 ||
3 c. ὑδρευτικός, Phil. 1, 410 ||
➳ Fém. -ος, Eur. Cycl. 89.
Étym. ὕδωρ.
1. vochtig:
2. water-:
ὑδρηλός, wässerig, feucht, naß ; λειμῶνες, Od. 9.133 ; Σάμος, H.h. Apoll. 41 ; νέφη, Aesch. Suppl. 774 ; σταγόνες, Eur. Suppl. 206 ; aber auch κρωσσοί, Wasserkrüge, Cycl. 89.
ὑδρηλός
[ὕδωρ.]
Well watered Od. 9.133.
ὑδρηλός : watery, well - watered, Od. 9.133†.
ὑδρηλός, ή, όν
ὕδωρ
- watery, wet, Od., Aesch.; κρωσσοὶ ὕδρ. water pots, Eur.