ὑλόκομος
ὑλόκομος, thick grown with wood
ὑλό-κομος [ῡ], ον,
- thick-grown with wood, νάπος E. Andr. 284 (lyr.).
ὑλό·κομος, ος, ον [ῡ] couronné de bois (litt. à la chevelure de forêts) Eur. Andr. 283.
Étym. ὕλη, κόμη.
ὑλόκομος, waldbehaart, mit Wald bewachsen, νάπος Eur. Andr. 283.
ὑλόκομος
ὑλό-κομος, ον,
κόμη
- thick grown with wood, Eur.