ὑπάτοπος
ὑπάτοπος, somewhat absurd
ὑπ-άτοπος, ον,
- somewhat absurd, Arist. PA 644a35; cf. ὑπεράτοπος.
ὑπ·άτοπος, ος, ον [ῠᾰ] quelque peu absurde, Arstt. P.A. 1, 4, 5.
ὑπάτοπος, etwas abgeschmackt, Arist. part.anim. 1.4.