ὑπανάστασις
ὑπανάστασις, a rising up from one’s seat
ὑπανά-στᾰσις, εως, ἡ,
- rising up from oneʼs seat, ὑπαναστάσει τιμᾶν τοὺς πρεσβυτέρους Arist. EN 1165a28, cf. Phld. Hom. p.36 O.: pl., Pl. R. 425b, Porph. Abst. 2.61: cf. ὑπανίσταμαι 2.
ὑπανάστασις, εως (ἡ) [ῠᾰντᾰ] action de se lever par déférence ou pour faire place à qqn, Arstt. Nic. 9, 2, 9 ; au pl. Plat. Rsp. 425b.
Étym. ὑπανίσταμαι.
ὑπανάστασις, ἡ, das Aufstehen von seinem Sitze, um einem Andern Platz zu machen ; im plur., Plat. Rep. IV.425b ; Ggstz κατάκλισις, Arist. Eth. Nic. 9.2.9.
ὑπανάστασις
ὑπανάστᾰσις, εως,
- a rising up from oneʼs seat, Plat.