ὑποβιβαστικός

ὑποβῐβ-αστικός, ή, όν,

• purgative, Dsc. 4.1, Antyll. ap. Orib. 6.34.3. Adv. -κῶς, μετατιθέναι τὰς ὀξείας nearer to the end of the word, Eust. 980.52.