ὑποστενάζω
ὑποστενάζω, to moan in an undertone
ὑποστενάζω,
- = ὑποστένω, utter low moans, S. Aj. 322, 1001.
- II [Ἄτλας] οὐράνιον πόλον νώτοις ὑποστενάζει groans under the weight of heaven, A. Pr. 430 (lyr.).
ὑπο·στενάζω, c. ὑποστένω, Soph. Aj. 322, 1001 ; Luc. Tox. 15, etc.
ὑποστενάζω, (στενάζω), = ὑποστένω ; Soph. Aj. 315, 980 ; Luc. Tox. 15 ; Alciphr. 1.39.
ὑποστενάζω
- Ito moan in an undertone, Soph.
- IIto groan under the weight of, τι Aesch.