ὑπόμακρος
ὑπόμακρος, somewhat long, longish
ὑπόμακρος, ον,
- longish, ῥάβδος Ar. Pax 1243; πρόσωπον Arist. Phgn. 807b26, cf. Alex. 333; ἔντασις Hp. Prorrh. 1.144; φλεγμονή Gal. 16.808: cf. ἐπίμακρος.
ὑπό·μακρος, ος, ον, un peu long, Ar. Pax 1243 ; Arstt. Physiogn. 3, 4, etc.
Étym. ὑ. μακρός.
ὑπόμακρος, etwas lang, länglich ; ῥάβδος Ar. Pax 1209 ; Alexis in B.A. 115 ; Arist. physiogn. 3.
ὑπόμακρος
ὑπό-μακρος, ον,
- somewhat long, longish, Ar.