ὑσκλωτός
ὑσκλωτός, having a ὕσκλος
ὑσκλ-ωτός, ή, όν,
- having a ὕσκλος, ὑπόδημα Dicaearch. 1.19.
ὑσκλωτός, ή, όν, garni d’oreillettes de cuir, en parl. de chaussures, Dicéarq. p. 16 Huds.
Étym. ὕσκλος.