Logeion | ὕπαντρος

ὕπαντρος, ον, (ἄντρον)

with caverns underneath, cavernous, χώρα, γῆ, Arist. Mete. 366a25, Pr. 932a8, Str. 9.2.16; νῆσος Theagen. 17; πέτρα Ael. NA 16.17.
- II underground, οἶκοι Id. VH 12.38.
- - 2 dwelling under the earth, Hsch.

ὕπ·αντρος, ος, ον [ῠ]

1 qui se trouve sous une caverne, sous un abri, El. N.A. 16, 17 ||

2 rempli de cavernes ou qui forme une caverne, Arstt. Meteor. 2, 8, 8 ; Probl. 23, 5, 2 ; Str. 406, etc. ||

3 dont les fondements sont sous terre, El. V.H. 12, 38.

Étym. ὑ. ἄντρον.

ὕπαντρος, unten in einer Grotte, Höhle, Ael. N.A. 4.56, oft ; γῆ, mit Höhlen, Arist. Probl. 23.5.

ὕπαντρος ὕπ-αντρος, ον,

ὕπαντρος