ῥιψοκίνδυνος
ῥιψοκίνδυνος, running needless risks, fool-hardy, reckless
ῥιψοκίνδῡν-ος, ον,
- fool-hardy, reckless, ἔργον X. Mem. 1.3.9; ναυτιλία Alciphr. 1.3; of persons, Id. 3.52, Poll. 1.179; τὸ ῥ. Ph. 1.326, App. BC 5.84. Adv. -νως ib. 1.103, POxy. 2131.16 (iii A.D., ῥειψ-).
ῥιψο·κίνδυνος, ος, ον [ῡ] qui se jette au milieu du danger, aventureux, téméraire : en parl. de choses (entreprise, etc.) Xén. Mem. 1, 3, 9 ; en parl. de pers. Alciphr. 3, 52 ; Arstd. t. 1, 66 ; τὸ ῥιψοκίνδυνον, App. Civ. 5, 84, audace, témérité.
Étym. ῥ. κίνδυνος.
ῥιψοκίνδυνος, [ῡ], sich in Gefahr stürzend, tollkühn, wagehalsig, ein vom Würfelspiel entlehnter Ausdruck ; Xen. Mem. 1.3.9 ; Alciphr. 3.52 u. a.Sp.
ῥιψοκίνδυνος
ῥιψο-κίνδῡνος, ον,
- running needless risks, fool-hardy, reckless, Xen.