ῥιπτός
ῥιπτός, thrown
ῥιπτ-ός, ή, όν,
- thrown, cast, hurled, ῥ. μόρος death by throwing down (a precipice), S. Tr. 357.
ῥιπτός, ή, όν, jeté, lancé : μόρος, Soph. Tr. 357, mort d’un homme qu’on lance (du haut d’un rocher).
Étym. vb. de ῥίπτω.
ῥιπτός, adj. verb. von ῥίπτω, geworfen, geschleudert, Soph. Tr. 356, μόρος, der Tod des Heruntergeschleuderten.
ῥιπτός, ή, όν
verb. adj. of ῥίπτω
- thrown, ῥ.μόρος death by being thrown down (a precipice), Soph.