Logeion | αὐαίνω

αὐαίνω, Att. αὑ- (cf. ἀφ-, ἐπαφ-αυαίνω), impf. (καθ-) αύαινον Luc. Am. 12: fut. αὐανῶ S. El. 819: aor. ηὔηνα or αὔ- Hdt. 4.172, inf. αὐῆναι Hp. Mul. 1.84, part. αὐήνας Id. Morb. 3.17:—Pass., impf. Ar. Fr. 613: aor. ηὐάνθην or αὐ- (v. infr.), ἐξ- Hdt. 4.151: fut. αὐανθή-σομαι (cf. ἀφ-):—but also Med. αὐανοῦμαι in pass. sense, S. Ph. 954: Mss. and editors differ with regard to the augm.: (v. αὔω):—

dry, αὐανθέν (of a log of wood) Od. 9.321; αὐ. ἰχθῦς πρὸς ἥλιον Hdt. 1.200, 2.77, cf. 92, 4.172; αὐαίνεσθαι ὑπὸ τοῦ καύματος, διὰ ξηρότητα, X. Oec. 16.14, 19.11, cf. An. 2.3.16, etc.
- - 2 wither, Thphr. HP 3.7.1 (Pass.): metaph., εὐνομίη αὐαίνει ἄτης ἄνθεα Sol. 4.36; αὐανθεὶς πυθμήν A. Ch. 260; αὐανῶ βίον I shall waste life away, pine away, S. El. 819: αὐανοῦμαι I shall wither away, Id. Ph. 954; ηὑαινόμην θεώμενος Ar. Fr. 613.
- II intr., to be dry, μήτε ὑγραὶ μήτε λίαν αὐαίνουσαι Hp. Mul. 1.17.—The Act. is comparatively rare, esp. in Attic.

I en v. act.

1 gener. secar (ἰχθῦς) ἂν αὐήνωσι πρὸς ἥλιον Hdt.1.200.

2 fig. marchitar αὐαίνει δ' ἄτης ἄνθεα φυόμενα marchita las nacientes flores del infortunio Sol.3.35

• de pers. consumir, agotar αὐανῶ βίον S.El.819.

II intr. en v. med.-pas.

1 secarse (ῥόπαλον) αὐανθέν Od.9.321, αὐαίνε[ται δὲ ...] ἡλίῳ en contexto incompleto, quizá de caídos en combate, Archil.203.3, ὑγρὸν αὐαίνεται Heraclit.B 126, σκύλος Meropis 6.2, αὐανθεὶς πυθμήν A.Ch.260, ἤν τις αὐτὰ αὐανθῆναι ἐάσῃ Hp.Nat.Puer.17, cf. Mul.1.17

• de plantas marchitarse, agostarse ὑπὸ τοῦ καύματος X.Oec.16.14, διὰ ξηρότητα X.Oec.19.11, πεύκη καὶ ἐλάτη ... αὐαίνονται Thphr.HP 3.7.1, cf. CP 3.10.8, ὅσα αὐανθείη ἂν παριόντος πυρός Plot.4.4.32, ὥστε ... αὐανθῆναι τὰ δένδρα D.C.Epit.8.6.16, σταφυλή Q.S.11.148.

2 fig. de pers. consumirse αὐανοῦμαι τῷδ' ἐν αὐλίῳ μόνος S.Ph.954, ἠυαινόμην θεώμενος Ar.Fr.660, ὁ ἐραστὴς ὁ ἄρρην αὐαίνεται Ach.Tat.1.17.4

• c. ac. de rel. ὡς δ' ὅτε τις ... κέαρ αὐαίνηται Q.S.10.278.
•V. αὖος.

αὐαίνω, att. αὑαίνω mieux que αὐαίνω (f. αὑανῶ, ao. ηὕηνα, pf. inus. ; pass. v. ci-dessous)

1 tr. faire sécher : ἰχθῦς πρὸς ἥλιον, Hdt. 1, 200, des poissons au soleil ; fig. βίον, Soph. El. 819, laisser sa vie se consumer dans le chagrin ; au pass. être desséché : ῥόπαλον αὐανθέν, Od. 9, 321, bâton desséché ; fig. se dessécher (d’ennui, de chagrin, etc.) Soph. Ph. 954 ; Ar. fr. 514 ||

2 intr. se dessécher, être desséché, être sec, Hpc. 598, 27 ||

➳ Pass. impf. avec ou sans augm. ηὑαινόμην, Ar. l. c. ou αὑαινόμην, Xén. An. 2, 3, 16. Fut. réc. αὑανθήσομαι, Lyc. 1424 ; fut. moy. au sens pass. αὑανοῦμαι, Soph. l. c. Ao. seul. au part. αὐανθείς, Od. l. c. ; Hpc. 593, 8 ; Anth. 9, 383 ; att. αὑανθείς, Eschl. Ch. 260.

Étym. αὖος.

αὐαίνω, Att. ook αὑαίνω [αὖος] aor. inf. αὐῆναι, ptc. αὐήνας, pass. αὐάνθην; fut. αὐανῶ, med. αὐανοῦμαι
1. (laten) drogen: ἰχθῦς αὐ. πρὸς ἥλιον vissen drogen in de zon Hdt. 1.200; med.-pass. droog worden, opdrogen.
2. overdr. laten wegkwijnen: αὐανῶ βίον ik zal mijn leven laten wegkwijnen Soph. El. 819; med.-pass. wegkwijnen: αὐανοῦμαι τῷδ’ ἐν αὐλίῳ ik zal wegkwijnen in deze grot Soph. Ph. 954.

αὐαίνω, (nach Suid. att. αὑαίνω, wofür ἀφαυαίνω spricht ; gew. ohne augm., ηὑαινόμην θεώμενος Ar. bei Suid.; vgl. ἐξαυ.), austrocknen, dörren, πρὸς τὸν ἥλιον, an der Sonne, Her. 4.172 ; βίον αὐανῶ, das Leben in Trauer verzehren, hinschmachten, Soph. El. 809, Schol. μετὰ σκληρότητος διαβιβάζω. – Pass., trocken werden, αὐαίνετο Xen. An. 2.3.16 ; αὐανθείς Aesch. Ch. 258 ; αὐανθέν Od. 9.321 ; αὐανοῦμαι, ich werde verschmachten, Soph. Phil. 942 ; αὐανθήσομαι Lycophr. 1424.

†αὐαίνω

[αὖος.]

Neut. aor. pple. pass. αὐανθέν.

To dry: ὄφρα φοροίη [ῥόπαλον] αὐανθέν (when dried) Od. 9.321.

αὐαίνω (αὔω): only aor. pass. part. αὐανθέν, when it was dry, Od. 9.321†.

αὐαίνω αὔω to dry

- - 1to dry Od., Hdt., Xen.
  - 2to dry or parch up, αὐανῶ βίον I shall waste life away, Soph.: Pass., αὐανθείς withered, Aesch.; so in fut. mid., αὐανοῦμαι I shall wither away, Soph.

Menu

Word wheel

αὐαίνω

Saved

Recent