ἀτυφία
ἀτυφία, freedom from arrogance
ἀτῡφ-ία, ἡ,
- freedom from arrogance, Men. 304, Plu. Profect. 2.82b, Jul. Or. 7.214b.
1 ausencia de arrogancia u ostentación, modestia
τοῖς δὲ ... εὐτελέσι μετὰ σωφροσύνης οὐκ ἔστι καὶ ἀτυφίας (χρῆσθαι)
κενή
ἀ. καὶ ἀφέλεια
τοῦ Κάτωνος
τοῦ Σωκράτους
αἰσχυνομένη
τῆς ἀτυφίας ... ὑπομιμνῄσκουσα
οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι
• en lit. crist. humildad
ἐλαττωτικὸς γὰρ ἑαυτοῦ διὰ ἀτυφίαν ὑπάρχει
2 frugalidad
περὶ τῆς κατὰ τὰ βρώματα ἀτυφίας καὶ ἁπλότητος
ἀτυφία, ας (ἡ) [ῡ] absence d’orgueil, modestie, Mén. (Bkk. 462, 6) ; Plut. M. 582b.
Étym. ἄτυφος.
ἀτυφία, [ῡ], ἡ, Anmaßungslosigkeit, Plut. Lyc. et Num. 3, öfter.