Logeion | αὖ

αὖ, Adv. of repeated action,

again, anew, afresh, once more, Il. 1.540, etc.: freq. after numerals, δεύτερον αὖ, τρίτον αὖ, etc., Hom.; τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω A. Th. 526, cf. Ch. 1066 (lyr.); in a question, expressing impatience, τίς δὴ αὖ τοι . .; Il. 1.540.
- II generally, again, i.e. further, moreover, ib. 2.493, etc.; καὶ ἔτι γε αὖ Pl. Tht. 192b.
- - 2 on the other hand, following δέ, τούτῳ μὲν . . τούτῳ δʼ αὖ . . Il. 4.417; also, in turn, οἳ δʼ ἄρα . . Ἠλίδα δῖαν ἔναιον . . τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν ib. 2.618; ἥξει γὰρ ἄλλος αὖ τιμάορος A. Ag. 1280: hence = δέ, even when μέν precedes, Il. 11.109, Od. 4.211; freq. joined with δέ, ὃν δʼ αὖ δήμου τʼ ἄνδρα ἴδοι Il. 2.198; ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα πολλὰ δʼ αὖ σοφή A. Ag. 1295, cf. Eu. 954 (lyr.); ὁ μὲν ἥμαρτε ὁ δʼ αὖ . . κατειργάσατο X. Cyr. 4.6.4; οὐκ . . οὐδʼ αὖ S. OT 1373, El. 911, cf. Pl. Tht. 160b: with τε, X. Cyr. 1.1.1, Pl. Prt. 326a, etc.
- III in pleon. phrases, esp. in Trag. (v. αὖθις, ἔμπαλιν, πάλιν), μάλʼ αὖ A. Eu. 254, S. El. 1410.
- IV on the contrary, ἆρʼ ὀρθῶς . . ἢ αὖ; Pl. R. 468a.
- V of Place, backward, only in the incorrect orthography αὖ ἔρυσαν, cf. αὐερύω.—Not placed first in a sentence. [ᾰυ before a vowel, Pl.Com. 153.3, Archestr. ap. Ath. 6.300e (both hex.).] (Cf. αὐτάρ, αὖτε, αὖτις, Lat. aut.)

adv.

I

1 de nuevo, otra vez ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον Il.11.362, νῦν αὖ τοῦτο μ' ἄνωγας Il.14.262, cf. Od.13.303, σὺ δ' αὖ κέκραγας A.Pr.743, ποῖον αὖ λέγεις Luc.Nigr.38, cf. Alcm.137, Archyt.B 4, Dialex.4.1

• c. idea de tiempo, frec. reforzado c. otro adv. todavía, además τάχ' αὖ τινες ἄλλοι ἔσσονται ἄνδρες Thgn.1070a, τότ' αὖ χρηστήριον θέσθαι κέλευσεν Pi.O.6.70, καὶ ἔτι γε αὖ οἶδε Pl.Tht.192b

• reforzando a πάλιν, ἔμπαλιν, αὖθις: πάλιν αὖ σφισι προσμεῖξαι μὴ δυνηθῆναι ἔτι Th.5.72, σὺ πάλιν αὖ λόγους ἐμοὺς θαύμαζ' E.IA 843, εἶτ' αὖ πάλιν αὖθις ἀνιστάμενον συμψῆσαι Ar.Nu.975, cf. Pl.622, Pl.Prt.351c, Plu.2.1078c.

2 a menudo c. neg. tampoco, ni siquiera μηδὲ αὖ προσγινομένου αὐξήσεται Zeno Eleat.B 2, οὐκ αὖ μ' ἐάσεις Ar.Eq.336, cf. Pax 281, V.942

• frec. a continuación de οὐδέ: οὐδ' αὖ ὑποζυγίων τε καὶ τῶν ἄλλων κτηνέων Hdt.7.187, οὐδ' αὖ αὐτοὶ ... ἐποιοῦντο Th.1.15, οὐδ' αὖ σύ S.El.911, οὐδ' αὖ ἐν τῷ αἰσθάνεσθαι Plot.1.4.14, cf. Lys.8.7, POxy.1206.14 (IV d.C.).

II

1 en una secuencia enumerativa a su vez, además τοῖσιν δ' αὖ θάνατος ἔσσεται Il.4.270, δεύτερον αὖ θώρηκα ... ἔδυνεν Il.3.332, τὸ τρίτον αὖ κατέπεφνεν Il.6.186, τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω A.Th.526, τρίτος αὖ χειμών A.Ch.1066

• tb. usado en genealogías Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο ... Ζεύς Il.20.215.

2 gener., marcando una oposición por otra parte, al contrario τίς δὴ αὖ τοι ... συμφράσσατο βουλάς; Il.1.540, τί τ' ἄρ' αὖ με μάλ' ὀτρύνουσα κελεύεις εἰπέμεν; Od.23.264, χῶρις δ' αὖ Περάμοιο θύ[γ]ατρες Sapph.44.16, ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος A.A.1280, εἰ δ' αὖ τις ἄλλον οἶδεν S.OT 230, ὁ δ' αὖ θάνατος κίχε Simon.19, οἱ μὲν ... οἱ δ' αὖ ἐκεῖθεν Pl.Com.l.c., μετρίᾳ δ' αὖ ἐσθῆτι ... πρῶτοι Λακεδαιμόνιοι ἐχρήσαντο Th.1.6

• en correlación c. ἄρα: οἵδ' ἄρα ... τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν Il.2.618

• después de μάλα: ὅρα μάλ' αὖ A.Eu.254, ἰδοὺ μάλ' αὖ θροεῖ τις S.El.1410, cf. Pl.R.468a.
•Partíc. que marca la op. y que se encuentra en lat. aut, autem.

αὖ, particule marquant :

1 la succession : puis, alors, Od. 4, 211 ; Eschl. Ag. 1280 ; Plat. Theæt. 192b, etc. ||

2 p. suite, une idée de répétition, à son tour, de nouveau, Il. 1, 540 ; Od. 20, 88, etc. ; en ce sens souv. jointe à πάλιν et à αὖθις : πάλιν αὖ, Plat. Soph. 225e, etc. ; αὖ πάλιν, Plat. Pol. 273e ; αὖθις αὖ, Plat. Prot. 351c, etc. ; αὖ πάλιν αὖθις, Ar. Nub. 975 ; αὖθις αὖ πάλιν, Soph. O.C. 1420, de nouveau, encore une fois ; avec un n. de nombre : δεύτερον αὖ, τρίτον αὖ, πέμπτον αὖ, Hom. Att. puis un second, un troisième, un cinquième, etc. ; renforcée par μάλα : μάλ’ αὖ, Eschl. Eum. 254 ; Soph. El. 1410 ; qqf. placée entre une prépos. et un article : καὶ ὑπὸ αὖ τῶν, Plat. Phædr. 238c ; ἀπὸ δ’ αὖ τοῦ, etc. Plat. Phæd. 71b, etc. ||

3 une idée d’opposition, d’un autre côté, au contraire ; en ce sens joint à δέ, p. opp. à μέν : μὲν... δ’ αὖ, Il. 3, 200 ; 4, 417 ; Od. 3, 425, etc. Eschl. Ag. 1295 ; d’une part... de l’autre ; ὁ μὲν... ὁ δέ, Xén. Cyr. 4, 6, 4, l’un... l’autre ; qqf. p. oppos. à μέν, sans être joint à δέ, Il. 11, 109 ; Od. 4, 211 ; p. suite, au sens de δέ, Il. 2, 493 ; 11, 367, etc. ; — en ce sens, qqf. après une nég. : κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, οὐδ’ αὖ σύ, Soph. El. 911, pour ma part, je n’ai pas fait cela, ni toi non plus ; cf. Soph. Aj. 1118, Hdt. 7, 187 ; Thc. etc.

Étym. indo-europ. *h₂eu, loin, de nouveau ; cf. αὖθις, αὖτε, αὐτός, lat. aufugiō, aut, autem.

αὖ, poët. ook αὖτε, adv., partik., postpos.
1. weer, opnieuw, nu weer: τίπτ’ αὖτ’ ... εἰλήλουθας; waarom ben je nu weer gekomen? Il. 1.202; ὅρα ὅρα μάλ’ αὖ kijk, kijk nog een keer! Aeschl. Eum. 254; ook versterkt met πάλιν of αὖθις.
2. geeft overgang naar nieuw onderwerp aan op zijn (haar, hun) beurt, daarnaast, vervolgens: τὸν δ’ αὖτε προσέειπε ... Ἀθήνη hem sprak op haar beurt Athena toe Il. 1.206; vaak in opsomming: κνημῖδας μὲν πρῶτα ... δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν eerst deed hij de scheenbeschermers, vervolgens ten tweede het harnas aan om zijn borst Il. 3.332; ook als verbindingspartik. na voorafgaand μέν maar, anderzijds: οὗτος μὲν ... ἄεθλος ... ἐκτετέλεσται. νῦν αὖτε σκοπὸν ἄλλον ... εἴσομαι αἴ κε τύχοιμι die wedstrijd is klaar, maar nu wil ik zien of ik een ander doel kan raken Od. 22.6; gecombineerd met δέ: νῦν ... μὲν ... νῦν δ’ αὖ nu eens ..., en dan weer ... Eur. Hipp. 234; οἱ μὲν ... οἱ δ’ αὖ sommigen ... maar (anderzijds) anderen Eur. El. 1104.

αὖ, 1) örtlich, zurück, rückwärts, αὖ ἐρύω, was auch zusammengeschrieben wird, αὐερύω, s. unten.
2) zeitlich, die Wiederholung einer Handlung ausdrückend : wieder, wiederum, von Hom. an bei allen Schriftstellern, auch mit den Zusätzen νῦν αὖ, τὸ δεύτερον αὖ, τὸ τρίτον αὐ. Auch καί findet sich in demselben Satze, καὶ αὕτη αὖ ἄλλη πρόφασις ἦν Xen. An. 1.1.7, 1.9.19. In Fragen u. Ausrufungen, auch von neuen Handlungen, die früheren bloß ähnlich sind, mit dem Ausdruck des Unwillens, τίς δʼ αὖ τοι – συμφράσσατο βουλάς ; Il. 1.540 ; καὶ νῦν τί τοῦτʼ αὖ φασι – ; Soph. Ant. 7 ; vgl. Phil. 1078.
3) dagegen, gegenseitig, gleichfalls, ἐγὼ γὰρ ἡγεμὼν σφῷν αὖ πέφασμαι καινός Soph. O.C. 1540 ; μήτʼ αὐτὸς οἴου δεῖν πρὸς ἐμὲ παίζειν, μήτʼ αὖ τὰ παρʼ ἐμοῦ ἀποδέχου ὡς παίζοντος Plat. Gorg. 500b, vgl. Xen. An. 2.5.26 ; dagegen, umgekehrt, τὸ γιγνώσκειν εἴπερ ἔσται ποιεῖν τι, τὸ γιγνωσκόμενον ἀναγκαῖον αὖ συμβαίνει πάσχειν Plat. Soph. 248e.
4) geradezu einen Gegensatz ausdrückend, dagegen, aber, Il. 4.417 ; Aesch. Spt. 224 u. sonst ; auch in Prosa ; häufig werden δʼ αὖ verbunden bei Hom. u. Tragg., z.B. Aesch. Ag. 1268 ; in Aufzählungen, wie ἐκ μὲν –, ἐκ δὲ –, ἐκ δʼ αὖ, Hermipp. Ath. I.27e ; auch in Prosa, Xen. An. 1.10.5 ; es entspricht dah. auch einem vorangehenden μέν, Il. 11.109 ; Od. 4.211 ; zuweilen auch bei den Attikern, s. Hermann zu Viger. p. 780. Auch ἀλλʼ αὖ, Plat. com. B.A. 384.
5) Oft bezeichnet es bloß einen Fortgang der Rede, ferner nun, Il. 5.1 ; Aesch. Spt. 508 u. in Prosa ; auch = δή, also, Il. 2.493, 618. Bei den Attikern finden sich noch folgende Häufungen : αὖθις αὖ πάλιν εἰσῄει Soph. Phil. 940 ; vgl. O.C. 1420 ; πάλιν – αὖ Plat. Soph. 225e u. öfter ; Xen. Cyr. 2.2.18 ; αὖθις αὖ Plat. Prot. 361c u. sonst ; vgl. Heindorf zu Gorg. 461a.

αὖ

- 1
  Again, once more: ἔφυγες θάνατον Il. 11.362, νῦν αὖ μʼ ἄνωγας . . . (to risk myself again) Il. 14.262. Cf. Il. 16.477, Il. 21.82, etc.: νῦν αὖ δεῦρʼ ἱκόμην (have come again to your aid) Od. 13.303. Cf. Od. 12.116, Od. 20.88, etc.
- 2
  In impatient or remonstrative questions, again, now this time: τίς δὴ αὖ τοι συμφράσσατο βουλάς; Il. 1.540. Cf. Il. 7.24: Od. 23.264.
- 3
  In return or requital: τοῖσιν αὖ θάνατος ἔσσεται Il. 4.270. Cf. Il. 10.292, Il. 21.399: Od. 3.382, Od. 21.363.
- 4
  In one’s turn: ἔνθʼ αὖ νείκεσεν Il. 5.471. Cf. Il. 11.145, etc.: Νέστωρ αὖ τότʼ ἐφῖζεν Od. 3.411. Cf. Od. 8.129, etc.
- 5
  In reply: τὸν αὖ ἀντίον ηὔδα Il. 5.647. Cf. Il. 13.254, etc.: Od. 1.213, Od. 15.485, etc.
- 6
  Adversative: ἀρχοὺς αὖ ἐρέω Il. 2.493. Cf. Il. 11.367, etc.: Od. 14.174, etc.
  
  On the other hand, again: ὃν δʼ αὖ δήμου ἄνδρα ἴδοι Il. 2.198. Cf. Il. 3.200, 332, Il. 4.17, Il. 11.109, Il. 17.312, etc.: χωρὶς δʼ αὖ . . . Od. 4.130. Cf. Od. 2.48, Od. 3.425, Od. 4.211, Od. 5.221, etc.
- 7
  Particle of transition or continuation: ἔνθʼ αὖ ἕλεν ἄνδρα Il. 16.603. Cf. Il. 2.618, Il. 9.700, Il. 12.182, Il. 15.138, etc.: αἰδὼς δʼ αὖ . . . Od. 3.24. Cf. Od. 4.727, Od. 5.18, Od. 9.349, Od. 11.6, etc.
  
  App. introducing a narrative Il. 20.215.

αὖ

1again, with δέ; emphasizing a distinction as regards what precedes.
- a μέν precedes. τόκα μὲν, εὖτʼ ἂν δὲ, τότʼ αὖ O. 6.70 ἀλλὰ βροτῶν τὸν μὲν κενεόφρονες αὖχαι ἐξ ἀγαθῶν ἔβαλον· τὸν δʼ αὖ N. 11.30 ὃς μὲν ἀχρήμων, ἀφνεὸς τότε, τοὶ δʼ αὖ πλουτέοντες fr. 124. 8.
- b as opposed to some previous time. ἀλλʼ ἁμέρᾳ γὰρ ἐν μιᾷ. νῦν δʼ αὖ I. 4.18 ἐν δὲ μηνὸς πρῶτον τύχεν ἆμαρ . νῦν δʼ αὖ Pae. 2.80
- c in general. πόλλʼ ἄνω, τὰ δʼ αὖ κάτω O. 12.6 “μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ καὶ θρασυμήδει Σαλμωνεῖ· τρίταισιν δʼ ἐν γοναῖς ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες” P. 4.144

αὖ : again, on the contrary, on the other hand; temporal, Il. 1.540, Od. 20.88, etc.; oftener denoting sequence or contrast, δʼ αὖ, δεύτερον αὗ, νῦν αὖ, etc.; sometimes correl. to μέν, Il. 11.109, Od. 4.211, and scarcely stronger than δέ, Il. 2.493, Il. 11.367.

αὖ

- Iagain, anew, afresh, once more, Hom., etc.; after numerals, δεύτερον αὖ, τρίτον αὖ, etc., Hom.
- IIgenerally, again, i. e. further, moreover, besides, Lat. porro, Od., Attic
- - 2in turn, on the other hand, following δέ, Il., Attic.
- IIIthe pleon. phrases, πάλιν αὖ, αὖ πάλιν, ἔμπαλιν αὖ, αὖθις αὖ, αὖθις αὖ πάλιν, are only Attic, mostly Trag.

αὖ

αὖ αὖ, bow wow, of a dog, Ar.

αὖ

Saved

Recent