Logeion | βύω

βύω Arist. HA 632a18: fut. βύσω [ῡ] Thales ap. D.L. 1.35, (ἐπι-) Cratin. 186.4, (προ-) Ar. V. 250: aor. ἔβῡσα Hp. Morb. 3.14, (ἐπι-) Ar. Pl. 379:—Med., only in compds.:—Pass., aor. ἐβύσθην (παρ-) Luc. Deor.Conc. 10: pf. βέβυσμαι, the tense chiefly in use (v. infr.):—

stuff,
- - 1 c. gen. rei, stuff full of, only in Pass., νήματος βεβυσμένος stuffed full of spun-work or spinning, Od. 4.134; τὸ στόμα ἐβέβυστο (sc. χρυσοῦ) Hdt. 6.125; ἀνάγκης βεβυσμένος οἶκος Nonn. D. 9.298.
  - 2 c. dat. rei, stop or plug with, βύσας τὴν ἕδρην σπόγγῳ Hp. l.c., cf. Arist. l.c.:—Pass., σπογγίῳ βεβυσμένος Ar. Ach. 463; κηρίῳ Id. Th. 506; ῥαφάνοις τὴν ἕδραν βεβ. Alciphr. 3.62; ἵππος ἀριστήεσσι βεβ. Tryph. 308; ἀφραδίῃ τε βέβυστο [πόλις] Id. 450.
  - 3 abs., βεβυσμένος τὴν ῥῖνα having oneʼs nose stopped, Hegesipp. 1.26; βεβ. τὰ ὦτα deaf, Luc. Cat. 5; εἷμα βεβ. a close, thick-woven robe, Hp. Mul. 1.1.
  - 4 stow or tuck away, τι ὑπὸ τῇ πτέρυγι Ael. NA 11.18. (Root βυτ-, cf. βύζην (< *βυσ-δην) , βύσ-τρα; cf. ζέβυται· σέσακται, Hsch.)

I en v. med. intr., perf. y plusperf. estar lleno c. gen. νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον (un cesto) lleno de hilo trabajado, Od.l.c., βέβυστο δὲ πᾶσα χόλοιο Call.Fr.320, οὐδ' ἐν ἀστρονομίᾳ ... βεβυσμένῃ λόγων Clem.Al.Strom.1.19.93, πενθαλέης ὀλόλυξε βεβυσμένος οἶκος ἀνίης Nonn.D.9.298, καὶ καλάμης καὶ φορυτοῦ ἔνδοθεν βεβυσμένα ὁρῶντες Soz.HE 2.5.6

• c. dat. instrum. ἵππον ἀριστήεσσι βεβυσμένον un caballo lleno de héroes Triph.308, fig. ἀφραδίῃ τε βέβυστο dicho de una ciu. se llenó de inconsciencia Triph.450

• abs. estar completamente lleno, estar henchido τοῦ τό τε στόμα ἐβέβυστο Hdt.6.125, de un tejido empapado τὸ δὲ εἷμα, ἅτε πλῆρες ἐὸν καὶ βεβυσμένον Hp.Mul.1.1.

II en v. act. tr.

1 taponar, obstruir c. ac. y dat. instrum. καὶ τὴν τομὴν φριξὶ βύουσιν Arist.HA 632^a18, εἶτα βύσας τὴν ἕδρην σπόγγῳ para una lavativa, Hp.Morb.3.14, en v. pas. δός μοι χυτρίδιον σπογγίῳ βεβυσμένον Ar.Ach.463, τὸ δὲ τρῆμα λίνῳ βεβύσθω Dsc.5.31, c. ac. de rel. ὁ μοιχὸς δὲ ἀπολεῖται ῥαφάνοις τὴν ἕδραν βεβυσμένος como castigo, Alciphr.3.26.4, sin el dat. βεβυσμένος τὴν ῥῖνα con la nariz obstruída Hegesipp.Com.1.26, οὐκ ἐπακούουσί μου βεβυσμένοι τὰ ὦτα Luc.Cat.6.

2 fig. hacer oídos sordos βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς LXX Ps.57.5, βύσαντες τὰ ὦτα Ign.Eph.9.

3 tapar, ocultar ὁ ταὼς ... λίνου ῥίζαν ... τῇ ἑτέρᾳ πτέρυγι βύσας περιφέρει Ael.NA 11.18, βύω, τὸ ἀσφαλίζω Hdn.Epim.10, cf. Hsch., Sud., Zonar.
•V. βυνέω.

βύω (seul. prés., ao. ἔβυσα [ῠ], pf. pass. βέβυσμαι et pl. q. pf. ἐβεβύσμην)

1 bourrer, remplir : τινί, Hpc. 492, 2 ; Arstt. H.A. 9, 50, 6, de qqe ch. ; au pass. être bourré ou rempli : τινός, Od. 4, 134 ; τινί, Ar. Ach. 463 ; Th. 506, de qqe ch. ; abs. Hdt. 6, 125 ; d’où rendre épais ou compact : εἶμα βεβυσμένον, Hpc. 588, 43, vêtement épais ||

2 p. suite, boucher, obstruer ; au pass. βεβυσμένος τὴν ῥῖνα, Hégésippe (Ath. 290d), qui a le nez bouché ; βεβυσμένος τὰ ὦτα, Luc. Cat. 5, qui a les oreilles bouchées, c. à d. sourd ||

➳ Ao. ἔβυσα, Hpc. 492, 2 ; Luc. Char. 21. Pf. pass. (v. ci-dessus). Pl. q. pf. 3 sg. ἐβέβυστο, Hdt. 6, 125.

βύω [~ βυνέω] perf. med.-pass. βέβυσμαι
1. volstoppen; met gen. met iets: νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον volgestopt met vaardig gesponnen wol Od. 4.134.
2. dichtstoppen; met dat. met iets: τουτὶ … χυτρίδιον σπογγίῳ βεβυσμένον dit flesje dat dichtgestopt is met een spons Aristoph. Ach. 463; met acc. resp.: βεβυσμένοι τὰ ὦτα ὑπὸ τῶν ἐτῶν met hun oren dichtgestopt door hun jaren (d.w.z. doof door ouderdom) Luc. 19.6.

βύω, nur Sp., wie Arist. plant. 2.9, sonst βυνέω, fut. βϋσω, perf. pass. βέβυσμαι, vollstopfen, anfüllen ; Hom. einmal, Od. 4.134 τάλαρον, τὸν παρέθηκε νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον ; τὸ στόμα ἐβέβυστο Her. 6.125, hatte sich den Mund vollgestopft ; sp.D.; οἶκος βεβυσμένος ἀνίης Nonn. D. 9.298 ; ἵππος ἀριστήεσσι βεβυσμένος Tryph. 808, 450 ; – zu-, verstopfen, τινί, mit etwas, χυτρίδιον σπογγίῳ βεβυσμένον Ar. Ach. 439 ; παιδίον κηρίῳ Th. 506 ; öfter bei Sp.; βεβυσμένος τὴν ῥῖνα, in der Nase verstopft, Hegesipp. bei Ath. VII.290d ; τὰ ὦτα, d.i. harthörig, Luc. Catapl. 5.

†βύω

Acc. sing. masc. pf. pple. pass. βεβυσμένον

To stuff full of.

With genit.: τάλαρον νήματος Od. 4.134.

βύω : only perf. pass. part. βεβυσμένον, stuffed full, Od. 4.134†.

βύω

to stuff,
- - 1c. gen. rei, to stuff full of, only in Pass., νήματος βεβυσμένος stuffed full of spun-work or yarn, Od.; τὸ στόμα ἐβέβυστο sc. χρυσοῦ Hdt.
  - 2c. dat. rei, to stop or bung up with, plug: Pass., σπογγίωι βεβυσμένος Ar.
  - 3absol., βεβ. τὰ ὦτα deaf, Luc.

Menu

Word wheel

βύω

Saved

Recent