Δήμων
Δήμων, Demon
1 hijo de Demómeles, tío de Demóstenes, D.27.4, 28.15.
2 primo de Demóstenes, orador y político aten., D.59.30, Timocl.4.5, Duris 39, Plu.Dem.27.
3 hist. del IV/III a.C., Plu.Thes.19, 23, St.Byz.s.u.
4 de Cirene, discípulo de Lacides, Phld.Acad.Hist.M.12.
5 pitagórico de Sición, Iambl.VP 267.
6 escultor, Plin.HN 34.87.
7 otros, Aeschin.1.125, AP 12.87; cf.
Δήμων, ωνος (ὁ) Dèmôn, h. Dém. 816, fin ; 840, 10 ; 881, 27 ; Eschn. Tim. § 125, p. 44 Baiter-Sauppe ; etc. ||
➳ Dor. Δάμων [ᾱ] Plat. Lach. 180d, 200a; Rsp. 400b, etc. ; Arstt. (Plut. Per. 4) ; Plut. Arist. 1 ; etc.