Logeion | δηναιός

δηναιός, ή, όν, Dor. δᾱναιός, ά, όν,

long-lived, Il. 5.407; δ. κλέος Theoc. 16.54; long-continued, ὁδοιπορίη IG 14.1780; χρόνος A.R. 4.1547; βίος AP 6.39.7 (Arch.): neut. as Adv., Man. 3.143.
- - 2 aged, κόραι A. Pr. 794; ancient, θρόνοι ib. 912 (and in Eu. 846 (lyr.), δαναιᾶν should be restored with Dindorf for δαμαίων, cf. Call. Fr. 105); ἀοιδοί Id. Jov. 60; worn out, δένδρα Hsch.
- II after a long time, δ. εἰσαφίκοντο A.R. 4.645; late come, long absent, ἀδελφεός Opp. H. 4.154: neut. δηναιόν, as Adv., A.R. 3.590: so pl., δηναιά Maiist. 8.
- III personified, Θόωσα and Δηναιή, Overspeed and Loitering, Emp. 122.3.

I

1 expr. duración gener. que dura mucho tiempo, de larga duración, de pers. longevo οὐ δ. ὃς ἀθανάτοισι μάχηται Il.5.407

• de abstr. perdurable, imperecedero, eterno κλέος Theoc.16.54

• prolongado, largo χρόνος A.R.4.1547, γῆρας A.R.2.183, ὁδοιπορίη IUrb.Rom.1254 (II/III d.C.), πόνοι AP l.c., de las estrellas AP 9.25 (Leon.)

• como pred. δηναιοὶ ... εἰσαφίκοντο llegaron tras largo tiempo A.R.4.645, cf. 3.53, Opp.H.4.154.

2 expr. duración, en rel. c. el pres. que dura desde hace tiempo, antiguo, inmemorial de cosas y abstr. τιμαί A.Eu.879, θρόνοι A.Pr.912, Ἅλς Lyc.145, τεθμός Call.Fr.100.2

• por ext. viejo, estropeado σαγηναίοιο λίνου ... λείψανα AP 6.192 (Arch.), δένδρα Hsch.

• de pers. anciano, de edad κόραι ref. a las Fórcides, A.Pr.794.

3 no expr. duración, en rel. c. el pasado, de pers. que vivió hace mucho tiempo, antiguo δηναιοὶ δ' οὐ πάμπαν ἀληθέες ἀοιδοί los antiguos aedos no eran totalmente veraces Call.Iou.60.

II neutr. como adv.

1 δηναιόν durante largo tiempo A.R.3.590, ἀχνύμενος δ. ἀνεψίοιο δαμέντος llorando largo tiempo la muerte de su primo Q.S.3.295, cf. AP 6.39 (Arch.), Man.3.143, Gr.Naz.M.37.1325A, δ. ἔχεσθαι demorarse largamente A.R.1.334.

2 δηναιά hace mucho tiempo <πα>τ<ρ>ὸς δ' οἱ δ. πατὴρ ἐκόμισσεν ἀπ' αὐτῆς Μέμφιδος Maiist.37.

III personif. Δηναίη Tardanza, Demora op. Θόωσα ‘Rapidez’, Emp.B 122.3.
•Deriv. de δήν q.u.

δηναιός, ά, όν :

1 qui dure longtemps, de longue durée ; en parl. de pers. qui vit longtemps, Il. 5, 407 ; en parl. de choses (temps, A. Rh. 4, 1547 ; vie, Anth. 6, 39 ; vieillesse, A. Rh. 2, 183) ; δ. κλέος, Thcr. Idyl. 16, 54, gloire impérissable ; adv. δηναιόν, A. Rh. 3, 590, pendant longtemps ||

2 qui dure depuis longtemps, antique, ancien, vieux, en parl. des Φορκίδες, Eschl. Pr. 794 ; du trône de Kronos, ibid. 912 ||

3 qui a vécu il y a longtemps, d’autrefois, ancien, Call. Jov. 60 ||

4 tardif, A. Rh. 4, 645 ||

➳ Dor. δαναιός [ᾱ] Eschl. Eum. 845 et 879 corr.

Étym. δήν.

δην-αιός -ά -όν, Dor. δᾱναιός [~ αἰών]
1. langdurig, langlevend: οὐ δηναιὸς ὃς ἀθανάτοισι μάχηται wie met onsterfelijken strijdt, leeft niet lang Il. 5.407.
2. bejaard: δηναιαὶ κόραι bejaarde maagden Aeschl. PV 794.

δηναιός, lange dauernd, von δήν, vgl. Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2.215. Bei Homer einmal, Il. 5.407 οὐδὲ τὸ οἶδε κατὰ φρένα Τυδέος υἱός, ὅττι μάλʼ οὐ δηναιὸς ὃς ἀθανάτοισι μάχηται, οὐδέ τί μιν παῖδες ποτὶ γούνασι παππάζουσιν ἐλθόντʼ ἐκ πολέμοιο : μάλʼ οὐ δηναιός = οὐ μάλα δηναιός, »daß der nicht lange lebt«, δηναιός verbunden mit οὔ und μάλα in derselben Weise wie δήν mit οὔ und μάλα in der Formel μίνυνθά περ, οὔ τι μάλα δήν, s. s.v. δήν. – Folgende : κλέος Theocr. 16.54 ; γῆρας, χρόνος, Ap.Rh. 2.183, 4.1547 ; βίος Archi. 11 (VI.39); – δηναιόν adverbial , Ap.Rh. 3.590 ; – alt ; Φορκίδες δηναιαὶ κόραι Aesch. Prom. 794 ; θρόνοι, des Saturn, 912 ; ἀοιδοί Call. Iov. 60 ; – nach langer Zeit, spät, δηναιοὶ ἀφίκοντο Ap.Rh. 4.645. – Bei Empedocl. 13 als nom. pr., Θόωσα καὶ Δηναιή, Uebereilung und Versäumnis.

δηναιός

[δήν.]

Long-lived Il. 5.407.

δηναιός (δϝήν): long-lived, Il. 5.407†.

δηναιός δήν

- - 1long-lived, Il., Theocr.
  - 2old, aged, ancient, Aesch.

Menu

Word wheel

δηναιός

Saved

Recent