δημότης
δημότης, one of the people, a commoner, plebeian
Could not find δαμόται in Logeion dictionaries.
δαμόται Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Noun: masculine dative singular of δημότης
- one of the people, commoner, opp. a man of rank, Tyrt. 4.5, Hdt. 2.172, 5.11, X. Cyr. 2.3.7; ἄνδρα δ. S. Aj. 1071; δ. ὅμιλος Ar. Pax 921; δ. τε καὶ ξένος E. Supp. 895; δημόται καὶ πένητες X. Mem. 1.2.58:—fem. δημότις, ιδος, opp. βασίλισσα, Plb. 22.20.2: pl., opp. εὐγενέσταται, D.C. 62.15.
- 2 = ἰδιώτης, γνωστὰ λέγειν δημότῃσι speak popularly, Hp. VM 2, cf. Acut. 8; ἀμαθίη τῶν δ. Id. Art. 67.
- II one of the same people, fellow-citizen, Pi. N. 7.65, E. Alc. 1057.
- III at Athens and elsewhere, member of a deme or of the same deme, S. OC 78, Sus. 1, Pl. Ap. 33e, D. 18.261, IG 2(2).1172, etc.; φράτερας καὶ δ. Cratin.Jun. 9:—so fem. δημότις, ιδος, Ar. Lys. 333, Theoc. 28.22.
I
1 hombre del pueblo, de la clase popular
δημόται ἄνδρες
op. τύραννος
δ. ἂν εὐτυχὴς ζῆν ἂν θέλοιμι μᾶλλον ἢ τύραννος ὤν
preferiría vivir feliz como simple ciudadano que siendo un tiranoδ. βασιλεῖ τὰ αὐτὰ πάσχων
εὐχαί, οὐ βασιλεῦσι πρέπουσαι, ἀλλὰ δημόταις
Πέρσης τῶν δημοτῶν
ψόγον τρέμουσα δημοτῶν
παίεσθαι τοὺς δημότας καὶ πένητας
τὸν δημότην ὅμιλον
a la masa del pueblo
• en Roma plebeyo
Πούπλιος δὲ Ἀφράνιος Ποτῖτος δ. ὤν
οὔχ ὅτι δημότας ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἱππέων τῶν τε βουλευτῶν τινας, ἐβασάνιζον
torturaban no sólo a plebeyos sino también a algunos caballeros y senadores
2 fig. en cont. cien. profano, no experto
γνωστὰ λέγειν τοῖσι δημότῃσιν
decir cosas inteligibles para los profanosδι' ἀμαθίην τῶν δημοτέων
3 biz. ciudadano miembro de un colegio munic. de notables por debajo de los curiales, con diversas responsabilidades públicas
τῆς ἡμετέρας πόλεως δημόται op. πολιτευόμενοι
τῆς Ἀρσινοεί[των πόλεως
τοῖς αἰδεσιμωτάτοις καὶ θαυμασιωτάτοις δημόταις
II polít.-admin.
1 miembro de un demo, vecino de un demo en el Ática IG 13.258.33 (V a.C.),
δεδ]όχθαι τοῖς δημόταις
ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης εἰς τοὺς δημότας
Δ [δ]ραχμὰς ἀπὸ τῆς προσόδου τῶν δημοτῶν
ὅπως ἂν τὰ ἐψηφισμένα ὑπὸ τῶν δημοτῶν κύρια εἶ
ἡ ἀγορὰ τῶν δημοτῶν
τοὺς προκριθέντας ὑπὸ τῶν φυλετῶν καὶ δημοτῶν
a los elegidos por los miembros de cada tribu y de cada demoφυλέται δὲ καὶ φράτορες καὶ δημόται
• c. respecto a otro(s) miembro del mismo demo o pueblo, e.d. paisano, vecino
δ. μὲν τουτωνὶ τῶν διωκόντων, κηδεστὴν δ' ἐμαυτοῦ
del mismo demo que (mis) acusadores, y pariente mío por matrimonioΚρίτων ... ἐμὸς ἡλικιώτης καὶ δ.
ἡμεῖς δὲ οἱ πάλαι συνήθεις ... καὶ δημόται
•
οἱ Δημόται
Los paisanos tít. de una comedia de Hermipo
2 ciudadano, habitante de la ciudad
op. ξένος
ἂν δέ τις ἀδικεῖ ἑν τι ἱερι ἢ ξένος ἢ δ.
πολλῶν εἰς τοὺς ἐσχ[ά]του[ς] κινδύνους ἐμπεσόντων οὐ μόνον τῶν δαμετᾶν, ἀλλὰ καὶ τῶν παροικεύντων
• c. respecto a otro(s) conciudadano
ἔν τε δαμόταις ὄμματι δέρκομαι λαμπρόν
1. gewone man, man uit het volk:
2. medeburger, deme-genoot:
3. leek:
1) Einer aus dem Volk, zum Volke gehörig, gemeiner Mann ; Ggstz βασιλεύς, Her. 2.172 ; τύραννος, 5.11, wie Eur. Ion 625 ; ἀνὴρ δ., Soph. Aj. 1050 ; Ant. 686 ; λεώς, Ar. Pax 921 ; dah. plur. δημόται, das Volk, Eur. Alc. 1057 u. öfter ; neben πένητες, die gemeinen Leute, Xen. Mem. 1.2.58 ; vgl. Cyr. 2.3.7 ; sonst nicht so in att. Prosa ; sondern
2) der Bürger eines Demos, wie Soph. O.C. 78 τοὶς ἐνθάδʼ αὐτοῦ δημόταις sagt ; οἱ ἐμοὶ δ., meine Gaugenossen, tribules, Ar. Nub. 210 u. öfter ; Plat. Theag. 121d u. Folgde ; allgemeiner, Pind. N. 7.65, Mitbürger.
- Ione of the people, a commoner, plebeian, Hdt., Attic
- IIone of the same people, a fellow-citizen, Eur.
- IIIat Athens, one of the same deme, Soph.
-
…τιμωρεῖσθαι. πάντως δὲ πάρεισιν αὐτῶν πολλοὶ ἐνταυθοῖ οὓς ἐγὼ ὁρῶ, πρῶτον μὲν Κρίτων οὑτοσί, ἐμὸς ἡλικιώτης καὶ δημότης, Κριτοβούλου τοῦδε πατήρ, ἔπειτα Λυσανίας ὁ Σφήττιος, Αἰσχίνου τοῦδε πατήρ, ἔτι δʼ Ἀντιφῶν ὁ Κηφισιεὺς οὑτοσί…
Plato, Apology
-
…χερσὶν παρευθύνοντες · οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπου λόγων γʼ ἀκοῦσαι ζῶν ποτʼ ἠθέλησʼ ἐμῶν. καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς ὄντα δημότην μηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν. οὐ γάρ ποτʼ οὔτʼ ἂν ἐν πόλει νόμοι καλῶς φέροιντʼ ἄν, ἔνθα μὴ…
Sophocles, Ajax
-
…τοιαῦτα κάμνοντας. Ἢν γὰρ ὀνομάσῃ τις πτισάνης τε χυλὸν καὶ οἶνον τοῖον ἢ τοῖον καὶ μελίκρητον, ἅπαντα τοῖσι δημότῃσι δοκέουσιν οἱ ἰητροὶ ταῦτα λέγειν, οἵ τε βελτίους καὶ οἱ χείρους · τὰ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει, ἀλλʼ…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…πέφυκα πάντα προσκοπεῖν ὅσα λέγει τις ἢ πράσσει τις ἢ ψέγειν ἔχει. τὸ γὰρ σὸν ὄμμα δεινὸν ἀνδρὶ δημότῃ λόγοις τοιούτοις οἷς σὺ μὴ τέρψει κλύων · ἐμοὶ δʼ ἀκούειν ἔσθʼ ὑπὸ σκότου τάδε, τὴν παῖδα ταύτην…
Sophocles, Antigone
-
…διαφέροντας τῶν πέλας, ἑτεροίων τε μᾶλλον ἰημάτων ἐπαινέται καὶ ψέκται εἰσίν. Ἔπειτα μέγα σημεῖον τόδε, ὅτι οἱ δημόται ἀξυνετώτατοι αὐτοὶ ἑωυτῶν περὶ τουτέων τῶν νουσημάτων εἰσὶν ὥς μελετητέα εἶναι · οἱ γὰρ μὴ ἰητροὶ ἰητροὶ δοκέουσιν εἶναι μάλιστα…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…τῆς θανούσης θάλαμον ἐσβήσας τρέφω ; καὶ πῶς ἐπεσφρῶ τήνδε τῷ κείνης λέχει ; διπλῆν φοβοῦμαι μέμψιν, ἔκ τε δημοτῶν, μή τίς μʼ ἐλέγξῃ τὴν ἐμὴν εὐεργέτιν προδόντʼ ἐν ἄλλης δεμνίοις πίτνειν νέας, καὶ τῆς θανούσης ἀξία δέ…
Euripides, Alcestis
-
…εἰθισμένοι εἰσὶν οἱ ἰητροί · ἴσως δὲ οὐδὲ προβαλλόμενα εὑρίσκεται · καίτοι διαβολήν γε ἔχει ὅλη ἡ τέχνη πρὸς τῶν δημοτέων μεγάλην, ὡς μηδὲ δοκέειν ὅλως ἰητρικὴν εἶναι · ἔν γε τοῖσιν ὀξέσι τῶν νουσημάτων τοσόνδε διοίσουσιν ἀλλήλων οἱ χειρωνάκται…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…οὐκ εἰσήνεγκεν αὐτῷ τὸ ἀργύριον · καίτοι ἐν τοῖς τοιούτοις μάλιστα δηλοῦσιν οἳ ἂν φίλοι ὦσιν. εἰ δʼ ἦν δημότης, οὐ δίκαιος διὰ τοῦτο βλάπτεσθαί ἐστιν ὁ πατήρ, εἰ μὴ καὶ ὑμεῖς ἀδικεῖτε, ὅτι ὑμῶν ἐστι πολίτης…
Lysias, Speeches
-
…πολλὰ διατρίβοντες ὑπὸ τῆς ἡλικίας · ἀλλʼ εἴ τι καὶ σύ, ὦ παῖ Σωφρονίσκου, ἔχεις τῷδε τῷ σαυτοῦ δημότῃ ἀγαθὸν συμβουλεῦσαι, χρὴ συμβουλεύειν. δίκαιος δʼ εἶ · καὶ γὰρ πατρικὸς ἡμῖν φίλος τυγχάνεις ὤν · ἀεὶ γὰρ…
Plato, Laches
-
…ἐγὼ ὑμῖν ἀποδείξω. πρῶτον μὲν γὰρ ὅσων οὐδεμιᾶς στρατείας ἀπελείφθη, ἀλλʼ ἐστρατεύετο, ὡς συνειδότες ἂν εἴποιεν οἱ δημόται · καὶ ἐξὸν αὐτῷ τὴν οὐσίαν ἀφανῆ καταστήσαντι μηδὲν ὑμᾶς ὠφελεῖν, εἵλετο μᾶλλον συνειδέναι ὑμᾶς, ἵνʼ εἰ καὶ…
Lysias, Speeches