δευκής
δευκής, ές,
- = γλυκύς, dub. in Nic. Al. 328; cf. δευκές· λαμπρόν, ὅμοιον, Hsch.
1 dulce
ποτός
2
δευκές· [λαμπρόν.] ὅμοιον
δευκής, ής, ές, doux, Nic. Al. 328.
Étym. présuppose un nom *δεῦκος, étymol. inconnue, cf. ἀδευκής.