δευσοποιέω
δευσοποιέω, dye, stain
δευσοποι-έω,
- dye, stain, τὰς παρειάς Alciphr. 3.11: metaph., Dam. Pr. 427.
teñir, colorear
τὰς παρειάς
• fig. impregnar
τὴν οὐσίαν
δόγματα δευσοποιήσαντα ... τὴν ψυχήν
• en v. pas.
ὡσπερεὶ δευσοποιηθέντες ἀπὸ τῆς κακίας
como embebidos por el vicio
δευσοποιέω-ῶ (seul. prés.) teindre, farder, Alciphr. 3, 11.
Étym. δευσοποιός.
δευσοποιέω, färben, schminken, Alciphr. 3.11.