δετός
δετός, that may be bound
δετός, ή, όν,
- that may be bound, παλάμαι Opp. C. 4.289.
- II δετή, ἡ, faggot, καιόμεναι δεταί Il. 11.554; torch, Ar. V. 1361; also, fetter, and sheaf, Hsch.
1 atado, compuesto de partes unidas
• subst. ὁ δ. haz
σχοινίων συμμίκτων ... δητούς (sic)
2 que puede ser atado
οὐχὶ δετὰς παλάμας ἔδεεν Διονύσου
δετός, ή, όν, lié, Naz. 403 a Migne (vb. de δέω 1).