δημογέρων
δημογέρων, an elder of the people, chief
Could not find δημογέρουσιν in Logeion dictionaries.
δημογέρουσιν masculine dative plural of δημογέρων
δημο-γέρων, οντος, ὁ,
- elder of the people, Il. 11.372: in pl., nobles, chiefs, 3.149, E. Andr. 300 (lyr.), Plot. 6.4.15; of the Jewish elders, δ. τοῦ ἔθνους Ph. 2.94; δ. θεός, = Lat. deus minorum gentium, dub. l. in AP 9.334 (Pers.).
anciano miembro de la asamblea
• plu. ancianos del pueblo, jefes, nobles
δημογέροντες τοῦ ἔθνους
jefes de la tribu
δημο·γέρων, οντος (ὁ) un des anciens du peuple, d’où, au plur. les anciens du peuple, c. à d. les chefs, Il. 3, 149 ; Arstt. Nic. 2, 9, 6 ; abs. au sg. le chef, Il. 11, 372 ||
➳ Dor. δαμο- [ᾱ] Eur. Andr. 300.
Étym. δ. γέρων.
δημογέρων, οντος, ὁ, der Volksälteste, der Fürst ; beide Begriffe sind nicht strenge geschieden, wie auch z.B. Od. 8.390 die zwölf Volksältesten der Phäaken βασιλῆες heißen, und umgekehrt Il. 2.404 Nestor, Idomeneus, die beiden Ajax, Diomedes, Odysseus, Menelaos γέροντες ἀριστῆες Παναχαιῶν ; vgl. s.vv. γέρων und βασιλεύς. Bei Homer δημογέρων zweimal : Il., 3.149 heißen οἱ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπον τε Κλυτίον θʼ Ἱκετάονά τʼ ὄζον Ἄρηος, Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ Troische δημογέροντες und Τρώων ἡγήτορες, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλʼ ἀγορηταὶ ἐσθλοί ; man beachte, wie hier Priamos als Erster unter Gleichen mit zu den δημογέροντες gerechnet wird ; dem entsprechend Il. 11.372 ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος. – Eur. Andr. 300, in dor. Form δαμογ. ; Arist. Eth. Nic. 2.9.
δημογέρων
-οντος
[δῆμος + γέρων.]
= γέρων 4 Il. 3.149, Il. 11.372.
δημογέρων : elder of the people; of Trojan worthies, Il. 3.149 and Il. 11.372.
δημογέρων
- an elder of the people, chief, Il.: δημογ. θεός, Lat. deus minorum gentium, Anth.