δημοβόρος
δημοβόρος, devourer of the people
δημο-βόρος, ον,
- devourer of the common stock, δ. βασιλεύς Il. 1.231; of Caligula, Ph. 2.561.
devorador del pueblo e.e. de los bienes del pueblo
βασιλεύς
de Agamenón
δημο·βόρος, ος, ον, qui dévore le peuple, qui s’engraisse aux dépens du peuple, Il. 1, 231 ; en parl. de Caligula, Phil. 2, 561.
Étym. δῆμος, βορ- de βιβρώσκω.
δημοβόρος, das Volk verschlingend, d.h. die Güter des Volkes (βορός, βορά, βιβρώσκω), Apoll. Lex. Hom. p. 58.11 δημοβόρος· ὁ τὰ τοῦ δήμου κοινὰ κατεσθίων ; vgl. θυμοβόρος. Bei Homer δημοβόρος einmal, Il. 1.231 wird Agamemnon von Achilleus δημοβόρος βασιλεύς genannt. Vgl. Il. 18.301 καταδημοβορῆσαι.
δημοβόρος
[δῆμος 1 + βορ-, βι-βρώσκω.]
(καταδημοβορέω.)
That devours the common stock: βασιλεύς Il. 1.231.
δημοβόρος (βιβρώσκω): peopledevouring, epithet of reproach, Il. 1.231†.
δημοβόρος
βιβρώσκω
- devourer of the people, Il.