Logeion | δήμιος

δήμιος, Dor. δάμ-, ον (α, ον A. Ch. 57 (lyr.), δημίην· πόρνην (Cypr.), Hsch.): (δῆμος):—

belonging to the people, οἶκος Od. 20.264; αἰσυμνῆται δ. judges elected by the people, 8.259; πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος not public, 3.82; δήμιον ἦ ἴδιον; 4.314, cf. 2.32: epith. of Hestia at Paros, IG 12(5).238 (v B. C.): neut. pl. as Adv., δήμια πίνειν at the public cost, 11.17.250; τὸ δ. the sovereign people, A. Supp. 370, 699 (lyr.). Adv.s δημίως, δημιωστί Theognost., Eust.
- II ὁ δ. (sc. δοῦλος) public executioner, Ar. Ec. 81, Pl. R. 439e, Lys. 13.56, Aeschin. 2.126, etc. (δάμιος μαστίκτωρ in A. Eu. 160 (lyr.)); ὁ κοινὸς δ. Pl. Lg. 872b.
- - 2 public physician, πτωχὸς ἦν καὶ δ. Phoenicid. 4.13.
- III δημίαι πύλαι, perh. a mistake for Διομῇσι, Hsch.

I

1 popular, público, perteneciente al pueblo ἕλκος ἓν τὸ δήμιον del anuncio de una derrota para la ciudad, A.A.640, οἶκος Od.20.264, τι δήμιον un asunto público, Od.2.32, 44, αἰσυμνῆται ... κριτοὶ ... δήμιοι jueces elegidos por el pueblo, Od.8.259, ἱερά A.Th.179, δώματ' A.Supp.957, σέβας ... τὸ πρὶν δι' ὤτων φρενός τε δαμίας περαῖνον la majestad que por oídos y mente del pueblo penetraba A.Ch.56, op. ἴδιος Od.3.82, 4.314, πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρύ τι περίβαρυ κρύος ἔχειν presente tengo el grave, abrumador escalofrío que da el cruel verdugo público A.Eu.160 (cf. II 2)

• epít. de Hestia en Paros Ἱ]στίης Δημίης IG l.c.

• público, prostituido δημίην Κύπριν· πόρνην Hsch., Δημίαι πύλαιPuertas Públicas junto a las que solían situarse las mujeres públicas, quizás las puertas del Cerámico Com.Adesp.309.

2 vulgar, tosco neutr. plu. como adv. δήμια λαβράζουσι Nic.Al.160.

II subst. ὁ δ.

1 plu. οἱ δάμιοι ciertos magistrados de la ciu. de Drero en Creta, prob. tesoreros públicos encargados de las finanzas ICr.App.2.4 (Drero VII/VI a.C.).

2 verdugo ὁ τῆς πόλεως κοινὸς δ. Pl.Lg.872b, cf. R.439e, τῷ δημίῳ παραδοῦναι Lys.13.56, cf. Diph.31.11, Arist.Ath.45.1, Call.Fr.85.2, D.S.14.107, Charito 1.5.5, 4.3.5, AP 11.135, 411 (ambos Lucill.), I.AI 19.42, Plu.Them.22, Art.29, Luc.DMort.24.2, Tyr.8, Iambl.Fr.55, Aesop.216, Artem.3.60, Vett.Val.210.11, A.Al.5A.38, D.C.55.7.2, 58.24.3, Ach.Tat.3.6.4, 7.10.4, 8.8.5, Philostr.VA 1.12, Hld.8.9.10, Erot.Fr.Pap.Tin.14, 15, Plot.3.2.17, OAshm.Shelton 51.3 (VI d.C.), Phot.Bibl.533b.21

• fig. βδελυσσόμενος ὡς πατρίδος καὶ πολιτῶν δ. aborrecido como verdugo de la patria y los ciudadanos LXX 2Ma.5.8, μὴ φοβηθῇς τὸν δήμιον τοῦτον LXX 2Ma.7.29

• c. juego de palabras ὦ δῆμε, φησί, μᾶλλον δὲ δήμιε Demad.20

• fig. οὐ συμποσίαρχος ἦν γάρ, ἀλλὰ δ. ὁ Χαιρέας irón., por obligar a beber demasiado a los asistentes, Alex.21, ὥσπερ ὑπὸ δημίων στρεβλούμενοι τῶν παθῶν torturados por dolores que son como verdugos Gal.6.312, de ciertos médicos οὐδὲν ἀποδεῖν μοι δοκοῦσι δημίων οἱ τὰ τοιαῦτα διαπραττόμενοι τῶν ἰατρῶν Gal.10.542.

3 servidor público de médicos πτωχὸς ἦν καὶ δ. Phoenicid.4.13, οἱ κοινοὶ δήμιοι, οὓς ὑμεῖς καλεῖτε ἰατρούς Diog.Ep.28.7.

III adv. -ως popularmente Theognost.Can.p.160.3, Eust.1899.58.

•DMic. da-mi-jo.

δήμιος, ος ou α, ον :

1 du peuple, public, p. opp. à ἴδιος, Od. 3, 82 ; 4, 314 ; δ. οἶκος, Od. 20, 264, maison commune ; δήμια πίνειν, Il. 17, 250, boire ou festiner aux frais de tous ; τὸ δήμιον, Eschl. Suppl. 370, 699, le peuple, en gén. ||

2 choisi ou élu parmi le peuple : αἰσυμνῆται δ. Od. 8, 258, juges des jeux élus parmi le peuple ||

3 qui exerce une charge au nom du peuple : δάμιος (dor.) μαστίκτωρ, Eschl. Eum. 159, bourreau (litt. fouetteur) public ; subst. ὁ δήμιος (s. e. δοῦλος) exécuteur public, bourreau, Plat. Rsp. 439e ; Ar. Eccl. 91 ; Eschn. 44 fin, etc. ; ὁ κοινὸς δήμιος, Plat. Leg. 872b, m. sign. ||

➳ Fém. δημία, Eschl. Ch. 55. — Dor. δάμιος [ᾱ] Eschl. l. c.

Étym. δῆμος.

δήμιος -α -ον, f. ook -ος, Dor. δάμιος [δῆμος]
1. het volk betreffend, volks-: αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ... δήμιοι door het volk geselecteerde scheidsrechters Od. 8.259; δήμια πίνειν op staatskosten drinken Il. 17.250; τὸ δήμιον het volk Aeschl. Suppl. 370.
2. subst. ὁ δήμιος beul: ὁ τῆς πόλεως κοινὸς δήμιος de officiële staatsbeul Plat. Lg. 872b.

δήμιος, öffentlich, das Volk, den Staat betreffend, dem Volk angehörend ; Gegensatz ἴδιος: Hom. Od. 3.82 πρῆξις δʼ ἤδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος, das masculin. δήμιος Homerisch anstatt des femin.; 4.314 τίπτε δέ σε χρειὼ δεῦρʼ ἤγαγε, – ; δήμιον ἦ ἴδιον ; »eine öffentliche oder eine Privatangelegenheit ?« ; 2.32 ἦέ τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκεται ἠδʼ ἀγορεύει ; vs. 44 οὔτε τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκομαι οὐδʼ ἀγορεύω, ἀλλʼ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος ; 20.264 ἐπεὶ οὔ τοι δήμιός ἐστιν οἶκος ὅδʼ, ἀλλʼ Ὀδυσῆος, ἐμοὶ δʼ ἐκτήσατο κεῖνος ; 8.259 αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν δήμιοι, οἳ κατʼ ἀγῶνας ἐῢ πρήσσεσκον ἕκαστα ; Il. 17.250 Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες, οἵ τε παρʼ Ἀτρείδῃς δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λα οἱς, auf öffentliche Kosten trinken. Aeschyl. Sept. 177 ἱερῶν δημίων ; Ag. 640 πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τοχεῖν ; Suppl. 370, 699 τὸ δήμιον das Gemeinwesen, der Staat. Die Attische Prosa gebraucht anstatt dieses Homerischen δήμιος lieber das bei Homer noch nicht vorkommende, nicht wie δήμιος von δημος, sondern von δημότης abgeleitete, aus ΔΗμΟʼΤΣΙΟΣ entstandene δημόσιος. Doch blieb ὁ δήμιος die allgemein übliche Benennung für den vom Staate bestellten Scharfrichter : Ar. Eccl. 91 ; Lys. 13.56 ; Plat. Legg. IX.872b ; Sp. oft. – Plat. Rep. IV.439e νεκροὺς παρὰ τῷ δημίῳ κειμένους scheint der Richtplatz gemeint zu sein, ist aber l.d. Eust. Il. 17.250 p. 1105.22 sagt Σημείωσαι δὲ καὶ ὅτι ἔκπαλαι μὲν οὐ ψεκτὸν ἦν, ὥσπερ οὐδὲ ὁ δῆμος, οὕτως οὐδὲ ὁ δήμιος οὐδὲ τὸ δήμιον, ὡς δῆλον ἔκ τε τῶν δημιοπράτων, ὧν μέμνηται καὶ ὁ κωμικός, καὶ ἐκ τῶν Ὁμηρικῶν δημιοεργῶν. ἐπεὶ δὲ ὕστερον ὁ δήμιος εἰς ἀεικὲς ἀπεκρίθη πρᾶγμα, κολαστῇ γὰρ ἀνδρὶ ἀποκεκλήρωται τοὔνομα, ἤργησε μὲν ἡ χρῆσις τοῦ παλαιοῦ δημίου, ἐκαινίσθη δὲ ἀντʼ αὐτοῦ ὁ δημόσιος. Dabei ist zu erinnern, daß Attisch der Scharfrichter auch δημόσιος hieß, s. s.v. δημόσιος. – Das femin. δημίη bezeichnete bei den Kypriern nach Hesych. eine öffentliche Hure.

δήμιος

-ον

[δῆμος.]

- 1
  Belonging to the community, public: οἶκος Od. 20.264.
- 2
  Relating to the public interests, public: πρῆξις Od. 3.82.
  
  Absol.: ἦέ τι δήμιον πιφαύσκεται; Od. 2.32. Cf. Od. 2.44, Od. 4.314.
- 3
  Discharging public functions: αἰσυμνῆται Od. 8.259.
- 4
  In neut. pl. δήμια as adv., at the public cost (cf. δημόθεν): πίνουσιν Il. 17.250.

δήμιος , 2 (δῆμος): pertaining to the community, of the people, public; πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος, Od. 3.82; δήμια πίνουσιν, ‘the public wine’ (cf. γερούσιος οἶνος, Il. 4.259), Il. 17.250.

δήμιος δῆμος

- Ibelonging to the people, public, Od.; αἰσυμνῆται δ. judges elected by the people, Od.; neut. pl. as adv., δήμια πίνειν at the public cost, Il.
- IIὁ δήμιος (sc. δοῦλος), the public executioner, Plat., etc.

Menu

Word wheel

δήμιος

Saved

Recent