δημώδης
δημώδης, of the people, popular
- popular: μουσική, σωφροσύνη, in the popular sense, Pl. Phd. 61a, Lg. 710a; ἀρεταὶ καὶ κακίαι Phld. Rh. 1.217 S.; hackneyed, κοινὰ καὶ δ. ὀνόματα Longin. 40.2; στιχίδια Plu. Per. 30, cf. Ael. VH 3.3; λόγος ib. 3.45; τὸ δ. πλῆθος, of civilians, opp. στρατιωτικοί, Hdn. 1.4.8, cf. 1.15.7; of a prostitute, common, AP 7.345. Adv. -δῶς Apollon.Cit. 1.
I
1 de pers. del pueblo
πλῆθος
γυναῖκες
θορύβου τε δημώδους ἐκτός
fuera del alboroto de la muchedumbre
•
τὸ δ. πλῆθος
la multitud civil op. στρατιωτικόν
• subst. ὁ δ. la plebe Iust.Nou.13.1.1,
οἱ δημώδεις
los ciudadanos corrientes
2 de abstr. popular, vulgar, corriente
μουσική δ.
música popularσωφροσύνη
ἀρεταὶ καὶ κακίαι
μικρόν τι καὶ ταπεινὸν καὶ δ. περὶ τῆς ἀρετῆς
λέξις
τὸν δημώδη καὶ ἰδιωτικὸν βίον
δόξαν ... δημώδη καὶ βάναυσον
δ. γὰρ οἶμαι ... μὴ οὐχὶ καὶ τὴν περὶ ἀλλήλων γνῶσιν ἔχοντας ἀπελθεῖν
λογιστική
• vulgar en el sent. peyor. de grosero, impúdico
γέλωτες
• subst.
τὸ λαϊκὸν καὶ δημῶδες καὶ <τὸ> ἄναγνον
τὰ δημωδέστερα
las cosas más vulgares ref. a los placeres
• tb. de pers., de una mujer pública, prostituida
οὖκ ἦν ἐς ἄνδρας μάχλος οὐδὲ δημώδης
3 de otras cosas público, conocido por todos, usado por todos
στιχίδια
κοινοῖς καὶ δημώδεσι τοῖς ὀνόμασι
ταῦτα μὲν οὖν δημώδη καὶ εἰς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν
λόγος
τὰ δημώδη καὶ τὰ κοινὰ ταῦτα
ἑστιάσεις
γράμματα
entre los egipcios escritura demóticaτὸ δ. ῥῆμα
el dicho popular
• subst. τὸ δ. refrán popular Heraclit.All.6,
λέγων καὶ βοῶν τὸ δ. ὅτι ...
II adv. -ῶς en público, a la vista de todos
τῆς ἀρθρεμβολήσεως δ. πρασσομένης
μὴ δ. αὐτοῦ ὀφθέντος
1. volks, ordinair:
2. algemeen bekend, populair:
1) volksmäßig, gewöhnlich ; μουσική, Plat. Phaed. 61a ; σωφροσύνη, Legg. IV.710a u. Sp.; von Personen, zum Volke gehörig, Sp.; gemein, in sittlicher Beziehung, von einer Frau, Aeschrio (VII.345); vgl. Heliod. 3.3.
2) allgemein bekannt, Plut. Sol. 8 ; στιχίδια, neben περιβόητος, Pericl. 30 ; u. a.Sp.
- of the people, popular, Plat.