Logeion | διόμνυμι

διόμνῡμι or διομνύω (BGU 647.22 (ii A. D.)),

swear solemnly, declare on oath, esp. in courts of justice, c. fut. inf., ὅρκον αὑτῷ προσβαλὼν διώμοσεν, ἦ μὴν . . δουλώσειν S. Tr. 255; δ. κτείνειν (κτενεῖν Cobet) Lycurg. 127:—more freq. in Med., διόμνῠμαι, fut. -ομοῦμαι: aor. -ωμοσάμην, vow, asseverate, S. Aj. 1233, Tr. 378: c. inf., Ῥωμύλον ἰδεῖν Plu. Num. 2; ζημιώσειν Id. Cam. 39: esp. of the διωμοσία (q. v.), δ. ὅρκον Antipho 5.12; ταῦτα διωμόσω ἐν τῇ ἀντιγραφῇ you swore to this in the oath you took in support of the indictment, Pl. Ap. 27c, cf. Lys. 3.4; δ. ὑπέρ τινος Antipho 1.28; ἠρνεῖσθε διομνύμενοι on oath, D. 18.286; διομόσασθαι τὸν υἱόν swear by his head, Id. 47.73; τοὺς θεούς Din. 1.47.

I jurar c. inf. fut. διώμοσεν ... δουλώσειν S.Tr.255, διομωμόκατε ... κτενεῖν Lycurg.127, c. ac. int. hορϙον τὸν νόμιον IG 9².718.45 (V a.C.), τὰ εἰθισμένα διώμοσε D.C.60.25.1, cf. PRein.44.38 (II d.C.), BGU l.c.

• gener. en v. med. mismo sent., c. ac. ἃ ... ἠρνεῖσθε διομνύμενοι D.18.286, c. inf. κοὔτε στρατηγοὺς ... μολεῖν ἡμᾶς ... διωμόσω S.Ai.1233, διωμόσατο μὴ εἶναι ... D.49.67, διωμόσατο Ῥωμύλον ἰδεῖν Plu.Num.2, διομνυόμενος ... ἑωρακέναι Luc.l.c., διομνυμένων ... ζημιώσειν Plu.Cam.39, cf. Pel.35, D.S.9.10, I.BI 1.566, Pall.H.Laus.11.2, c. complet. αὐτῇ διωμοσάμην, ὡς ἄκων αὐτὴν ἔγημας Ach.Tat.5.20.2, διωμόσατο ... ὅτι ... Pall.H.Laus.21.15

• c. giro prep.: c. ὑπέρ y gen. jurar en favor de τὸ διομόσασθαι ὑπὲρ τῆς μητρὸς εὖ εἰδέναι Antipho 1.28

• c. κατά jurar por ὅρκους ... κατὰ τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι D.H.11.54

• jurar sobre algo διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων D.H.4.58

• abs. S.Tr.378

• tb. c. ac. int. πολλὰ διομνύμενος Hld.3.17.4

• c. ac. de dioses jurar por τοὺς ἄλλους θεοὺς οὓς ἐκεῖ διόμνυσθαι νόμιμόν ἐστι Din.1.47, διόμνυται τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν Aesop.91.

II jur., gener. en v. med.

1 prestar juramento solemne ante el tribunal, Is.11.6, D.47.73, Aeschin.2.156, SEG 29.1130bis.B.48 (Clazomenas II a.C.), c. ac. int. σεμνὸν ὅρκον διομοσάμενος Lys.3.1, cf. 21, ταῦτα καὶ διωμόσω ἐν τῇ ἀντιγραφῇ Pl.Ap.27c, αὐτοὺς (τοὺς μάρτυρας) ... ὅρκον ... διομοσαμένους Antipho 5.12, ἅ τε οὗτοι διωμόσαντο καὶ ἃ ἐγώ Antipho 6.16

• c. inf., D.57.22, c. or. complet. ὁ μὲν γὰρ διώκων ὡς ἔκτεινε διόμνυται Lys.10.11, c. περί y gen. μὴ διομοσαμένοις περὶ τῆς αἰτίας ἧς ἐγὼ φεύγω Lys.4.4.

2 acusar bajo juramento οὐκ ἔνοχός εἰμι οἷς Σίμων διωμόσατο Lys.3.4.

δι·όμνυμι [ῡ] prononcer un serment, jurer, avec l’inf. fut. Soph. Tr. 255 ; Lyc. 167, 43 (κτενεῖν, correct. p. κτείνειν) ||

Moy. διόμνυμαι (ao. διωμοσάμην) prononcer un serment, en parl. des serments prêtés par les témoins, Dém. 1305, 1310, 1312 ; etc. ; en gén. en parl. d’un serment qconque, Dém. 1204 ; d’où abs. jurer, Soph. Aj. 1233 ; ὅρκον δ. Lys. 96, 4 ; Ant. 130, 33, prononcer un serment ; τι, Plat. Ap. 27c, jurer qqe ch. ; τοὺς θεούς, Din. 96, 12, jurer par les dieux ; avec l’inf. affirmer avec serment que, Plut. Num. 2, Cam. 39 ; avec μή ou μηδέν et l’inf. Dém. 1204, 320, jurer ou protester avec serment que... ne...

δι-όμνυμι en διομνύω, meestal med., zweren, onder ede verklaren.

διόμνυμι, [ῡ], (ὄμνυμι), (vollständig, feierlich) schwören ; ὅρκον Soph. Tr. 354 ; absol., διομώμοκα Lycurg. 127 ; Philostr.; – sonst nur im med.; Soph. Tr. 377, Aj. 1212 ; häufig in Prosa, Plat. Apol. 27c ; bes. bei den Rednern ; τοὺς θεούς, bei den Göttern, Din. 1.47 ; bes. vom öffentlichen u. gerichtlichen Eid, ὅρκον Lys. 3.1 ; vgl. 10.12 ; ὑπέρ τινος, Antiph. 1.28, 5.11 ; ἐν τῷ δήμῳ διωμόσατο, μὴ εἶναι ἑαυτῷ ἐφόδια Dem. 49.67 ; καὶ μαρτυρεῖν 57.22, 39. Auch Sp., wie Plut., διωμόσατο τὸν Ῥωμύλον ἰδεῖν Num. 2.

διόμνυμι fut. -ομόσω aor1 -ώμοσα perf. -ομώμοκα

to swear solemnly, to declare on oath that . ., c. inf. fut., Soph.:—Mid. διόμνυμαι, fut. -ομοῦμαι, Soph., Plat., etc.; διομνύμενος on oath, Dem.

Menu

Word wheel

διόμνυμι

Saved

Recent