Διομηνία
Διομηνία, wrath of Zeus
Διομηνία, Ep. Διομηνίη, ἡ,
- wrath of Zeus, Orph. Fr. 285.21 (dub.).
*Διο·μηνία, seul. ion. Διο·μηνίη, ης (ἡ) colère de Zeus, Orph. fr. T. mot. (Brunck, Analecta veterum poetarum græcorum vol. 3, p. 2, l. 3 ; sel. Abel p. 143, l. 21 διὰ μήνιος).
Étym. Διός, μῆνις.