διομολογέω
διομολογέω, to make an agreement, undertake
- make an agreement, ἀποστήσεσθαι X. Ages. 3.5; agree, concede, c. acc. et inf., Luc. Nigr. 26:—Pass., to be agreed on, mostly in pf., διωμολογημένον ἐμοί τε καὶ σοί Pl. Euthd. 282c, cf. BGU 350.17 (ii A. D.), etc.; ἡ Ἀσία διωμολόγηται παρʼ ἡμων βασιλέως εἶναι Isoc. 4.137; also τὰ διομολογούμενα Plb. 31.19.1: aor., δεῖ διομολογηθῆναι ὅτι . . Pl. R. 456c.
- II more freq. in Med., aor. -ωμολογησάμην, agree mutually, agree upon certain points, take them as granted, concede, grant, δ. τὴν δικαιοσύνην ἀρετὴν εἶναι ib. 350d; τι ib. 507a, al.; δ. τοὺς τόκους agree on the interest to be paid, D. 56.5; δ. περί τινος Pl. Tht. 169e, Is. 3.39; ἅπαντα διωμολογημένος πρὸς τὸν πατέρα having agreed with my father to do everything, D. 28.14: c inf. pres., Is. 3.28, fut., ibid., aor., 8.23; folld. by a relat. Conj., δ. πότερον . . Pl. R. 394d; δ. εἰ . . Id. Grg. 500e; τί ποτʼ ἔστιν Id. Sph. 260a.
1 prometer, comprometerse c. inf., gener. de fut.
διωμολόγησεν ... ἀποστήσεσθαι βασιλέως
διωμολογήσατο ... τιμὴν ἀπολαβεῖν
μηδεμίαν προῖκα ... διωμολογήσαντο ἕξειν
μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων
ἀργυρίον ... ἀποδώσειν ... διομολογησάμενος
χρυσίου συχνοῦ διομολογηθέντος ὑπὲρ τῆς γυναικός
τὸν διομολογηθέντα μισθόν
2 convenir, reconocer, ponerse de acuerdo en c. ac.
τοὺς τόκους
ἃ ... ἔλεγον διομολόγησαί μοι
ἅπαντα διωμολογημένος πρὸς τὸν πατέρα
διωμολογησάμεθα τὴν δικαιοσύνην ἀρετὴν εἶναι
ἐπεὶ διομολογήσαιτο ... ἀγαθὸν εἶναι
δεῖ λόγον ἡμᾶς διομολογήσασθαι τί ποτ' ἔστιν
χρείη διομολογήσασθαι πότερον ...
ἥντινα χρὴ ... ἀγαγεῖν
διομολογησώ[με]θα τί ἐστιν
οὐ διομολογεῖται πρὸς σέ, ὃν ἔχει τρόπον
ὅτι ... δυνατά, διωμολόγηται
περὶ τῶν δοθησομένων
περὶ πάντων
• abs. Pl.R.507a, Phdr.237c, Aen.Tact.24.5
• tb. en v. act.
οὐδὲ τὴν ἀρχὴν αὑτοῦ εἶναι διωμολόγει
• en v. pas. τὰ διομολογημένα lo acordado, los acuerdos
δεῖν μένειν ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς διομολογουμένοις
τὰ διωμολογημένα κύρια ἔστω
que los acuerdos sean vinculantesτὰ διομολογηθέντα παρ' ἐμοῦ ἐν ταύτῃ τῇ διαλυτικῇ ὁμολογίᾳ
τοῦτο ... οὔπω διωμολογημένον ἐμοί τε καὶ σοί
ταῦτα ... διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων
τὴν Ἀσίαν ... διωμολόγηται ... παρ' ἡμῶν ... βασιλέως εἶναι
3 abs. llegar a un acuerdo
διομολογησάμενος ὁ Εὐκτήμων ἐναντίον τοῦ ἄρχοντος
1. act. erkennen,
2. med. overeenkomen, het eens zijn, met AcI:
- to make an agreement, undertake, Xen.:—Pass. to be agreed on, Plat.:—Mid. to agree mutually, to agree upon certain points, take as granted, concede, δ. τι εἶναι Plat.; περί τινος Plat.
-
…ὅσου, ἅτε καὶ θέρους ὄντος τότε καὶ εἶδον ἐγώ, πρότερον δὲ οὔπω, Θρασύμαχον ἐρυθριῶντα ἐπειδὴ δὲ οὖν διωμολογησάμεθα τὴν δικαιοσύνην ἀρετὴν εἶναι καὶ σοφίαν, τὴν δὲ ἀδικίαν κακίαν τε καὶ ἀμαθίαν, εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ…
Plato, Republic
-
…τὴν μάχην ποιεῖσθαι. δόξαντος δʼ εὖ λέγειν αὐτοῦ ἐψηφίσαντο ταῦτα. ἐν ᾧ δὲ περὶ ἡγεμονίας τε διεπράττοντο καὶ διωμολογοῦντο εἰς ὁπόσους δέοι τάττεσθαι πᾶν τὸ στράτευμα, ὅπως μὴ λίαν βαθείας τὰς φάλαγγας ποιούμεναι αἱ πόλεις κύκλωσιν τοῖς πολεμίοις…
Xenophon, Hellenica
-
…ἡ ἐπίσκεψις ἡμῖν ἦν εἰ δυνατά γε καὶ βέλτιστα λέγοιμεν ; ἦν γάρ. καὶ ὅτι μὲν δὴ δυνατά, διωμολόγηται ; ναί. ὅτι δὲ δὴ βέλτιστα, τὸ μετὰ τοῦτο δεῖ διομολογηθῆναι ; δῆλον. οὐκοῦν πρός γε τὸ…
Plato, Republic
-
…τούτου γὰρ στερηθέντες, τὸ μὲν μέγιστον, φιλοσοφίας ἂν στερηθεῖμεν · ἔτι δʼ ἐν τῷ παρόντι δεῖ λόγον ἡμᾶς διομολογήσασθαι τί ποτʼ ἔστιν, εἰ δὲ ἀφῃρέθημεν αὐτὸ μηδʼ εἶναι τὸ παράπαν, οὐδὲν ἂν ἔτι που λέγειν οἷοί τʼ…
Plato, Sophist
-
…. δεῖ δὴ περὶ αὐτῶν τρόπῳ παντὶ τἀληθές πῃ περανθῆναι ; δεῖ γὰρ οὖν. ἴθι δή, πρὸς τούτοις διομολογησώμεθα καὶ τόδε. τὸ ποῖον ; ὡς νῦν ἡμῶν ἑκάτερος ἕξιν ψυχῆς καὶ διάθεσιν ἀποφαίνειν τινὰ ἐπιχειρήσει τὴν δυναμένην ἀνθρώποις…
Plato, Philebus
-
…ἄκων, κίβδηλον ἀποδιδοὺς τὸν λόγον τοῦ τόκου. εὐλαβησόμεθα, ἔφη, κατὰ δύναμιν · ἀλλὰ μόνον λέγε. διομολογησάμενός γʼ ἔφην ἐγώ, καὶ ἀναμνήσας ὑμᾶς τά τʼ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ῥηθέντα καὶ ἄλλοτε ἤδη πολλάκις εἰρημένα. τὰ…
Plato, Republic
-
…, ὅταν τις ἑκάστου τὰ μέλη τε καὶ ἅμα μέρη διελὼν τῷ λόγῳ, πάντα ταῦτα τὸ ἓν ἐκεῖνο εἶναι διομολογησάμενος, ἐλέγχῃ καταγελῶν ὅτι τέρατα διηνάγκασται φάναι, τό τε ἓν ὡς πολλά ἐστι καὶ ἄπειρα, καὶ τὰ πολλὰ…
Plato, Philebus
-
…νῦν δὲ τάχʼ ἄν τις ἡμᾶς ἀκύρους τιθείη τῆς ὑπὲρ ἐκείνου ὁμολογίας. διὸ καλλιόνως ἔχει σαφέστερον περὶ τούτου αὐτοῦ διομολογήσασθαι · οὐ γάρ τι σμικρὸν παραλλάττει οὕτως ἔχον ἢ ἄλλως. λέγεις ἀληθῆ. μὴ τοίνυν διʼ ἄλλων ἀλλʼ ἐκ…
Plato, Theaetetus
-
…τὸ δʼ ἔστι που πᾶν τὸ μάθημα γνώσεως ἕνεκα ἐπιτηδευόμενον. παντάπασι μὲν οὖν, ἔφη. οὐκοῦν τοῦτο ἔτι διομολογητέον ; τὸ ποῖον ; ὡς τοῦ ἀεὶ ὄντος γνώσεως, ἀλλὰ οὐ τοῦ ποτέ τι γιγνομένου καὶ ἀπολλυμένου. εὐομολόγητον…
Plato, Republic
-
…ἢ παντὸς ἁμαρτάνειν ἀνάγκη. τοὺς δὲ πολλοὺς λέληθεν ὅτι οὐκ ἴσασι τὴν οὐσίαν ἑκάστου. ὡς οὖν εἰδότες οὐ διομολογοῦνται ἐν ἀρχῇ τῆς σκέψεως, προελθόντες δὲ τὸ εἰκὸς ἀποδιδόασιν · οὔτε γὰρ ἑαυτοῖς οὔτε ἀλλήλοις ὁμολογοῦσιν. ἐγὼ οὖν…
Plato, Phaedrus