Logeion | δρύϊνος

δρῠ-ϊνος, η, ον, (δρῦς)

oaken, Od. 21.43, Hp. Fract. 13, E. Ba. 1103, etc.; δ. πῦρ a fire of oak-wood, Theoc. 9.19; μέλι δ. honey from the hollow of an oak, AP 9.72 (Antip.(?)); ὁ δ. στέφανος Mon.Anc. Gr. 17.24.

I

1 de roble o encina οὐδός Od.21.43, στύλοι Hp.Fract.13, κλάδος E.Ba.1103, cf. A.R.l.c., 3.1215, Plb.21.27.4, ξύλα CID 2.58.1.25 (IV a.C.), ID 290.164 (III a.C.), 440A.88 (II a.C.), cf. Seleuc.46, αὐχένες IG 2².1672.308 (IV a.C.), ὀβελίσκοι IG 11(2).203A.50 (III a.C.), τράπεζαι ID 1450A.198 (II a.C.), ἐν πυρὶ ... δρυΐνῳ en fuego de madera de roble o encina Theoc.9.19, ἄνθρακες PMag.7.538, μέλι la de enjambres formados en oquedades del árbol AP 9.72.2 (Antiphil.), δ. στέφανος corona de hojas de roble, Mon.Anc.Gr.17.24, Plu.2.285f, D.C.53.16.4

• subst. τὸ δρύϊνον madera de roble o encina βαπτιζομένου τοῦ δρυΐνου ref. al hasta de un arpón, Plb.34.3.7, cf. Paus.8.17.2.

2 fig. de pers. cabezota, obstinado οὐ δ.

• Men.Mis.App.p.351, de Esaú, Ph.1.528, cf. 551.

II subst. αἱ δρύϊναι bellotas Ath.91a.

δρύϊνος, η, ον [ῠ] de chêne, c. à d.:

1 fait en bois de chêne, Od. 21, 43 ; δρ. πῦρ, Thcr. Idyl. 9, 19, feu de bois de chêne ||

2 qui appartient à un chêne : δρυΐνους κλάδους, Eur. Bacch. 1103, branches de chêne ||

3 qui provient d’un chêne (miel) Anth. 9, 72, etc.

Étym. δρῦς.

δρύϊνος -η -ον [δρῦς] van eikenhout, eiken.

δρύϊνος, eichen, von Eichenholz ; Homer einmal, Od. 21.43 οὐδὸν δρύϊνον ; – Eur. Bacch. 1101 ; πῦρ, Feuer von Eichenholz, Theocr. 9.19 ; μέλι, Honig aus Eichenstämmen, Antip. 28 (IX.72).

δρύϊνος

[δρῦς.]

Oaken, or perh., wooden Od. 21.43.

de encina

ref. a carbones para quemar ἐπιθύων ἐπ' ἀνθράκων δρυίνων κοῖφι ἱερατικόν
ofrece sobre carbones de encina kifi hierático P VII 538

δρύϊνος (δρῦς): oaken, Od. 21.43†.

δρύϊνος, η, ον δρῦς

oaken, Od., Eur.; δρ. πῦρ a wood fire of oak-wood, Theocr.; μέλι δρ. honey from the hollow of an oak, Anth.

Menu

Word wheel

δρύϊνος

Saved

Recent