δρυμονία Save Bailly 2024 Pape δρυμονία, ας [ῡ] adj. f. habitante des bois, ép. d’Artémis, Orph. H. 35, 12 dout. Étym. δρυμός. δρυμονία, [ῡ], heißt Artemis, Orph. H. 35.12, die waldliebende.