δυσυπόστατος
δυσυπόστατος, hard to withstand
Could not find δυσυπόστατον in Logeion dictionaries.
δυσυπόστατον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσυπόστατος
δῠσυπό-στᾰτος, ον,
- hard to withstand, βία D.S. 17.11; of a person, Plu. Cor. 8.
irresistible
βία
βάρος
• de pers. al que es difícil hacer frente D.S.29.19, Plu.Cor.8.
δυσ·υπόστατος, ος, ον [ῠῠᾰ] dont il est difficile de soutenir le choc, irrésistible, DS. 17, 11 ; Plut. Cor. 8.
Étym. δ. ὑφίστημι.
δυσυπόστατος, dem schwer zu widerstehen ist ; καὶ φοβερὸς ἐντυχεῖν πολεμίῳ Plut. Coriol. 8 ; βία DS. 17.11.
δυσυπόστατος
δυσ-υπόστᾰτος, ον
- hard to withstand, Plut.