δυστροπεύω
tener un carácter desagradable, sentir inclinación a causar el mal Basil.Ep.299
• en v. med. mismo sent.
αὐτὴν (Ἥραν) δυστραπευομένην συνήθως ἐπὶ τῷ ... Ποσειδῶνι
δυστροπεύω (seul. prés. inf.) avoir un caractère difficile. Bas. 3, 435.
Étym. δύστροπος.