δύστριπτος
δύστριπτος, hard to bruise
δύσ-τριπτος, ον,
- hard to bruise or grind, Artem. 1.70, Hippiatr. 1.
1 difícil de triturar
κριθαί
• subst. τὸ δ. dificultad para triturar o masticar
(τῶν βοείων κρεῶν)
2 fig. difícil de desbastar, arduo de cultivar
ὁ ἐγκεκρυμμένος τοῖς ... στερροτέροις τε καὶ δυστρίπτοις νοήμασι λόγος
δύσ·τριπτος, ος, ον, difficile à broyer, Artém. 1, 70 ; Hippiatr. p. 5.
Étym. δ. τρίβω.
δύστριπτος, schwer zu zerreiben, Artemid. 1.68, 70.