δυστρύπητος
δυστρύπητος, hard to bore through
δυσ-τρύπητος [ῠ], ον,
- hard to bore through, Thphr. HP 5.6.3 (Comp.).
difícil de horadar
τὰ λίαν χλωρά (ξύλα)
δυσ·τρύπητος, ος, ον [ῠ] difficile à percer, Th. H.P. 5, 6, 3 au cp. -ότερος.
Étym. δ. τρυπάω.
δυστρύπητος, schwer zu durchbohren, Theophr.