εὔπρακτος
εὔπρακτος, easy to be done
Could not find εὐπρακτότερον in Logeion dictionaries.
εὐπρακτότερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of εὔπρακτος
εὔπρακτ-ος, Ep. -πρηκτος, ον,
- easy to be done, X. An. 2.3.20 (Comp.); οὐκ εὔπρηκτα κέλευθα Opp. H. 5.63.
- II well-to-do, prosperous, Vett.Val. 72.11, Man. 1.352.
εὔ·πρακτος, ος, ον :
1 pass. facile à faire ou à obtenir, Xén. An. 2, 3, 20 ||
2 act. qui réussit, heureux, Man. 1, 352 ||
Cp. -ότερος, Xén. l. c. ||
➳ Ion. εὔπρηκτος, Opp. H. 5, 63.
Étym. εὖ, πράσσω.
εὔπρακτος, 1) leicht zu tun, zu bewirken, durchzusetzen, ἵνα μοι εὐπρακτότερον ᾐ, ἐάν τι δύνωμαι ἀγαθὸν διαπράξασθαι Xen. An. 2.3.20 ; – ion. εὔπρηκτα κέλευθα Opp. Hal. 5.63.
2) = εὐπραγής, Man. 1.352.
2) = εὐπραγής, Man. 1.352.
εὔπρακτος
εὔ-πρακτος, ον
- easy to be done, Xen.