εὐπρόσδεκτος
εὐπρόσδεκτος, acceptable
εὐπρόσ-δεκτος, ον,
- acceptable, Ep.Rom. 15.16, 31; τοῖς πολλοῖς Plu. Praec. 2.801c; εὐχή, θυσία, Porph. Marc. 24, Sch. Ar. Pax 1054; ὥσπερ οὐκ εὐ. (sc. ὄν) c. inf., Phld. Rh.Supp. p.7 S.
εὐ·πρόσδεκτος, ος, ον, facile à admettre, acceptable, Plut. M. 801c ; NT. Rom. 15, 16, 31, etc.
Étym. εὖ, προσδέχομαι.
εὐπρόσδεκτος, annehmlich, angenehm, NT, Plut. reip. ger. pr. 4 u. a.Sp.; gut aufgenommen, Schol. Ar. Pax 1052.
εὐπρόσδεκτος
εὐ-πρόσδεκτος, ον
προσδέχομαι
- acceptable.