κέλλω

κέλλω, poet. (exc. D.H. 14.1 as etym. of Κελτική), = Prose ὀκέλλω: fut. κέλσω A. Supp. 331, E. Hec. 1057 (lyr.), κελῶ Hsch.: aor. ἔκελσα (v. infr.):—

• drive on, Hom. only in Od., always in phrase νῆα κέλσαι run a ship to land, put her to shore, νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι Od. 10.511; νῆα . . ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν 9.546; cause to land, ἀνδρῶν ἡρώων στόλον A.R. 2.1090: metaph., Ἄργει κ. πόδα E. El. 139 (lyr.).
• • II intr., of ships or seamen, put to shore or into harbour, κελσάσῃσι δὲ νηυσὶ καθείλομεν ἱστία Od. 9.149; κέλσαντες Σιμόεντος ἐπʼ ἀκτάς A. Ag. 696 (lyr.), cf. Eu. 10; ἐς Ἄργος Id. Supp. 331; πρὸς γῆν S. Tr. 804: c. acc. loci, κέλσαι . . Ἄργους γαῖαν A. Supp. 15 (anap.); Τροίας ἄστυ E. Rh. 934: metaph., A. Pr. 186 (lyr.); κ. ποτὶ τέρμα E. Hipp. 140 (lyr.); πᾷ κέλσω; where shall I find a haven? Id. Hec. 1057 (lyr.). (Cf. κέλομαι.)

κέλλω, (vgl. ὀκέλλω, cello), fut. κέλσω, aor. ἔκελσα, treiben, bewegen ; Hom. νῆα κέλσαι, navem appellere, das Schiff ans Land treiben, teils mit dem Zusatz ἐν ψαμάθοισιν, Od. 9.546, 12.5, teils ohne denselben, 10.511, 11.20 ; κατʼ ἴχνος πλάταν ἄφαντον κελσάντων Σιμόεντος ἐπʼ ἀκτάς Aesch. Ag. 680. – Auch intr., sich bewegen, laufen, bes. vom Schiffe, anlanden, in den Hafen einlaufen, κελσάσῃσι νηυσί Od. 9.149 ; so Tragg., auch von den Schiffenden, κέλσας ἐπʼ ἀκτὰς ναυπόρους Aesch. Eum. 10 ; κέλσαι δʼ Ἄργους γαῖαν Suppl. 15 ; ἐς Ἄργος κέλσειν 326 ; absol., übertr., πᾶ ποτε τῶνδε πόνων χρή σε τέρμα κέλσαντʼ ἐσιδεῖν ; Prom. 184, wie auch wir sagen »den Hafen erreichen« ; vgl. Eur. Hec. 1048 ; πρὸς γῆν τήνδʼ ἐκέλσαμεν μόλις Soph. Trach. 801 ; Εὐρίπου διὰ χευμάτων κέλσασα Eur. I.A. 167 ; οἵαν ἔκελσας ὁδόν Rhes. 898 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.1091.

†κέλλω

1 pl. aor. ἐκέλσαμεν Od. 9.546, Od. 11.20, Od. 12.5.

Dat. pl. fem. pple. κελσάσῃσι Od. 9.149.

Infin. κέλσαι Od. 10.511.

(ἐπι-.)

• • 1

    To bring (a ship) to shore: νῆʼ ἐκέλσαμεν Od. 11.20. Cf. Od. 9.546=Od. 12.5, Od. 10.511.

  • 2

    Of a ship, to come to shore: κελσάσῃσι νηυσὶ καθείλομεν ἱστία Od. 9.149.

κέλλω , aor. ἔκελσα: beach a ship (νῆα); also intr., κελσάσῃσι δὲ νηυσί, the ships ‘having run on the beach,’ we, etc., Od. 9.149.

κέλλω

• • Ito drive on, νῆα κέλσαι to run a ship to land, put her to shore, Lat. appellere, Od.:—metaph., Ἄργει κ. πόδα Eur.
  • IIintr., of ships or seamen, to put to shore or into harbour, Od., Aesch., etc.:—metaph., πᾶ ποτε κέλσαντʼ having reached what port? Aesch.; πᾶ κέλσω; where shall I find a haven? Eur.