κέλωρ
κέλωρ, son
κέλωρ, ωρος, ὁ,
- son, poet. word in E. Andr. 1033 (lyr.), Lyc. 495, al., Puchstein Epigr.Gr. p.76, etc.
- 2 eunuch, Hsch.
- II = φωνή, βοή Id., PMasp. 151.249 (vi A.D.).
κέλωρ, ωρος (ὁ) fils, rejeton, Eur. Andr. 1033 ; Lyc. 495, 797, 1374.
Étym. κέλομαι.
κέλωρ, ωρος, ὁ, der Sohn ; Eur. Andr. 1033 ; Lycophr. 495 u. öfter.
Nach Hesych. auch ἡ κ., = φωνή, vgl. Lobeck paralip. p. 220.
Nach Hesych. auch ἡ κ., = φωνή, vgl. Lobeck paralip. p. 220.
κέλωρ, ωρος,
- son, Eur. deriv. uncertain