κελύφανον
κελύφ-ᾰνον [ῡ], τό,
- = κέλυφος, Lyc. 89, Luc. VH 2.38 (dub.).
κελύφανον, ου (τὸ) [ῡᾰ] coquille d’œuf, Lyc. 89.
Étym. κέλυφος.
κελύφανον, τό, = κελύφη ; VLL erkl. λεπίσματα τῶν τραγημάτων, vgl. Luc. V.H. 2.38. Bei Lycophr. 89 Eierschale.
κελύφανον
κελύ_φᾰνον, ου, τό,
= κέλυφος, Luc.