κέλομαι

κέλομαι, Ep. 2 sg. κέλεαι, sts. disyll., Il. 24.434, Od. 4.812, 10.337: impf. κελόμην Il. 1.386, ἐκέλευ Theoc. 3.11, κέλετο Il. 15.119 (Dor. κέντο Alcm. 141, acc. to Eust. 756.30), ἐκέλετο IG 42(1).122.35 (Epid., iv B.C.): fut. κελήσομαι Od. 10.296: aor. 1 ἐκελήσατο, κελήσατο, Epich. 71, 99, Pi. O. 13.80, I. 6(5).37, IG 42(1).121.108 (Epid., iv B.C.): Ep. aor.2 ἐκέκλετο, κέκλετο, Il. 11.285, 16.421, Hes. Sc. 341: hence was formed by later Poets pres. κέκλομαι A.R. 1.716, etc.; Dor. opt. κεκλοίμαν A. Supp. 591 (lyr.); part. κεκλόμενος, v. infr. II.1; imper. κέκλεο and κέκλου Hsch. (this pres. used in pass. sense by Man. 2.251, 3.319): poet. (also in Dor. Prose, IG ll. cc., al. (Epid., iv B.C.), cf.infr. ΙΙ; ὅν κα κέλωνται τοὶ ἱαροποιοί Abh.Berl.Akad. 1928(6).12 (Cos, iv B.C.)): Act. aor. 1 ἐκέλησεν Hsch.:—

• = κελεύω, urge, exhort, command.—Constr. like κελεύω:
• • • 1 c. acc. pers.et inf., Il. 5.810, 16.657, al., Alc. 46, Pi. Il.cc., A. Ag. 1119 (lyr.); of the commands of a god, IG 42(1).121.50 (Epid., iv B.C.), al.; μεταλλῆσαί τί ἑ θυμὸς . . κέλεται, καὶ κήδεά περ πεπαθυίῃ (instead of -υῖαν) Od. 17.555.
    • 2 c. dat. pers.et inf., φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις Il. 10.419: more freq. without inf., Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας 6.66; ἀμφιπόλοισι κέκλετο ib. 287; ἵπποισιν ἐκέκλετο 8.184; ἀλλήλοισι κέλεσθε 12.274.
    • 3 abs., κέλομαι γὰρ ἔγωγε for [so] I advise, 23.894, Od. 17.400; κέλεαι γάρ 5.98; ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα 3.317; ἐπὶ δʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμὸς (sc. ἑ ἰέναι) Il. 16.382; less freq. of things, ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἴς the wax melted, since mighty force constrained it, Od. 12.175; ὡς . . παρʼ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα Μούσης Emp. 5.
  • II call to, κέκλετο δʼ Ἥφαιστον Il. 18.391; call upon for aid, h.Cer. 21; πρῶτά σε κεκλόμενος, θύγατερ Διός S. OT 159 (lyr.), cf. A. Supp. 591 (lyr.); ἂν μὴ κελομένου πρίαται Milet. 3.140C56 (iii B.C.), cf. Leg.Gort. 6.48, Schwyzer 181v4,8 (Crete).
  • • 2 call by name, νιν ὄρνιχος κέκλετʼ ἐπώνυμον Pi. I. 6(5).53. (κέλομαι, κέλλω, κελεύω may be cogn. with Skt. kalayati ‘push’, Lat. celer.)

κέλομαι, fut. κελήσομαι, aor. κεκλόμην und ἐκεκλόμην, κέκλετο, κεκλόμενος, auch ἐκελησάμην, Pind. Ol. 13.77, I. 5.35, wie Epicharm. bei Ath. VII.282d, poet. = κελεύω, zu dem es die Grundform ist ; in Bewegung setzen, ermuntern, antreiben, heißen, befehlen ; am gewöhnlichsten c. acc. der Person u. inf., καί σε προφρονέως κέλομαι Τρώεσσι μάχεσθαι, Il. 5.810 u. sonst ; auch absolut, κέλομαι γὰρ ἔγωγε 23.894, ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα Od. 3.317 ; κέλεται δέ με θυμός, mich treibt mein Herz an, Il. 12.300, wo der inf. aus dem Zusammenhang zu ergänzen, vgl. κέλεται δέ ἑ γαστήρ Od. 6.133, vom Löwen. – Aber auch c. dat., κέλονται ἀλλήλοις, sie treiben einander an, Il. 10.419, 12.274, Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας 6.66, u. so gew. bei diesem aor., ἵπποισιν ἐκέκλετο 8.184 ; seltener wie das praes., κέκλετο δʼ ἄλλους Τρῶας φευγέμεναι 16.657, κέκλετο δʼ Ἥφαιστον 18.391, s. unten. Ungewöhnlich ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἴς, das Wachs schmolz, da große Gewalt es nötigte, Od. 12.175. – Einzeln bei folgdn Dichtern ; ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ ἔπορθιάζειν Aesch. Ag. 1000 ; – anrufen, τινά, nur im aor., πρῶτα σὲ κεκλόμενος, θύγατερ Διός Soph. O.R. 159, wie Ap.Rh. 2.493 κεκλόμενοι μαντήϊον Ἀπόλλωνα. Auch = den Namen rufen, nennen, Pind. I. 5.35.
[Κέλεαι per synizesin zweisilbig, Il. 24.434, Od. 10.337, bei Wolf κέλῃ.]

κέλομαι

[cf. κελεύω.]

3 sing. fut. κελήσεται Od. 10.296.

3 sing. redup. aor. (ἐ)κέκλετο Il. 4.508, Il. 6.66, 287, Il. 8.184, Il. 11.285, Il. 13.489, Il. 16.268, Il. 18.343, Il. 22.442, Il. 23.402, etc.: Od. 4.37, Od. 6.71, Od. 7.335, Od. 14.413, Od. 19.418, Od. 20.147.

3 pl. κέκλοντο Il. 23.371.

Pple. κεκλόμενος, -ου Il. 8.346, Il. 11.91, 460, Il. 13.332, Il. 15.353, 368, Il. 16.525. (ἐπι-.)

• • 1

    Of persons, to command, order, bid, enjoin, give orders or injunctions.

  • • a

      With acc. and infin.: μυθἡσασθαί με Il. 1.74. Cf. Il. 15.146, Il. 16.657, Il. 24.582: θεράποντας ἅμα σπέσθαι Od. 4.37. Cf. Od. 3.425, Od. 9.100, 193, Od. 14.259=Od. 17.428, Od. 20.213, Od. 21.265, 381.

    • b

      With dat. and infin.: Τρώεσσι τεῖχος ὑπερβαίνειν Il. 12.467. Cf. Il. 18.343, Il. 22.442: υἱοῖσι δεῖπνον ἐφοπλίσσαι Od. 19.418. Cf. Od. 7.335.

    • c

      With dat. alone: ἀμφιπόλοισι κέκλετο Il. 6.287. Cf. Il. 4.508, Il. 6.66, Il. 15.353, Il. 16.525, Il. 17.183, Il. 23.371, etc.: Od. 6.71, Od. 14.413, Od. 20.147.

    • d

      With infin. alone: ἵππους ζευγνύμεν Il. 15.119. Cf. Il. 9.171: Od. 2.114, Od. 15.16, Od. 18.12.

  • 2

    Of a compelling physical force or natural agency.

    Absol.: ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς Ἠελίου τʼ αὐγή Od. 12.175.

  • 3

    Passing into milder sense, tobid, exhort, charge, desire, urge, recommend, counsel, invite.

  • • a

      With acc. and infin.: Τρῶας τεύχεʼ ἀποθέσθαι Il. 3.88. Cf. Il. 1.134, Il. 3.434, Il. 5.810, Il. 9.517, Il. 13.69, Il. 15.138, Il. 18.286, Il. 24.297, 434: θεούς με δειδίμεν Od. 9.274. Cf. Od. 4.812, Od. 5.174, Od. 10.296, 299, 337, Od. 11.71, Od. 15.513, Od. 16.433.

    • b

      With dat. and infin.: φυλασσέμεναι κέλονται ἀλλήλοις Il. 10.419.

    • c

      With dat. alone: ἀλλήλοισιν Il. 8.346=Il. 15.368. Cf. Il. 11.91, 312, Il. 12.274, Il. 21.307.

    • d

      With infin. alone: ἐς χορὸν ἐλθέμεν Il. 15.508. Cf. Il. 1.386, Il. 12.235, Il. 14.96, Il. 18.254: Od. 3.317.

    • e

      Absol.: Τρῶές γε κέλονται Il. 7.393, κεκλόμενοι καθʼ ὅμιλον (cheering each other on) Il. 11.460=Il. 13.332. Cf. Il. 23.894: Od. 5.98, Od. 17.400.

  • 4

    In sim. constructions with senses as under (3) of appetites or mental faculties: κέλεταί ἑ θυμὸς (γαστὴρ) ἐς δόμον ἐλθεῖν Il. 12.300: Od. 6.133. Cf. Od. 17.555.– κέλεταί με θυμός Il. 19.187, Il. 10.534:=Od. 4.140.– γαστὴρ ἐσθέμεναι κέλεται Od. 7.220.– ἐφʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμός Il. 16.382.

  • 5

    To call, call to, summon (= καλέω 1): Ἥφαιστον Il. 18.391.

κέλομαι (κέλεται: impf. κέλοντο aor. κελήσατο: ep. redupl. aor. κέκλευ.)

• • a bid c. inf. ἐνυπνίῳ δʼ ᾆ τάχιστα πιθέσθαι κελήσατό μιν O. 13.80 “κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι Φρίξος” P. 4.159 τὸν μὲν κελήσατο νεκταρέαις σπονδαῖσιν ἄρξαι καρτεραίχμαν Ἀμφιτρυωνιάδαν I. 6.37 Σίσυφον κέλοντο ᾧ παιδὶ τηλέφαντον ὄρσαι γέρας φθιμένῳ Μελικέρτᾳ fr. 5. 1.
  • b redupl. aor. name, call “καί νιν ὄρνιχος φανέντος κέκλευ ἐπώνυμον εὐρυβίαν Αἴαντα” (Melanchthon: κέκλετʼ codd.) I. 6.53

κέλομαι (root κελ), κέλεαι, fut. κελήσεται, aor. 2 redupl. (ἐ)κέκλετο, part. κεκλόμενος: command, urge on, exhort, call to (τινί or τινά, Il. 6.66, Il. 18.391); fig., the wax was softened, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ϝὶς| ἠελίου, Od. 12.175.

κέλομαι

• • Ito urge on, exhort, command, in Hom.; constructed like κελεύω.
  • IImuch like καλέω, to call, call to, Il.: also, to call on for aid, Soph.
  • • 2to call by name, call, Pind.