κέλης

κέλης, ητος, ὁ, (κέλλω)

• courser, riding-horse, Ὀδυσσεὺς ἀμφʼ ἑνὶ δούρατι βαῖνε, κέληθʼ ὡς ἵππον ἐλαύνων bestrode one plank, as if riding on a horse, Od. 5.371 (κ. ἵππος also in later Prose, SIG 314A 7,36, al. (Arc., iv B.C.), Plu. Alex. 3, Paus. 6.14.4); κ. καὶ ἅρματα Hdt. 7.86; ἵππον κέλητʼ ἀσκοῦντα Eup. 152; κέλης κέλητα παρακελητιεῖ Ar. Pax 901; freq. in the titles of Pindarʼs Odes, as O. 1; νίκας Πυθοῖ καὶ Ἰσθμοῖ καὶ Νεμέᾳ τεθρίπποις τε καὶ κέλησι Pl. Ly. 205c, cf. Plin. HN 34.19; κ. πωλικός, τέλειος, IG 2.966.
• • II fast-sailing yacht with one bank of oars, Hdt. 8.94, Th. 4.9, 8.38, X. HG 1.6.36, Ephipp. 5.17 (anap.), Plb. 5.94.8, Plin. HN 7.208, etc.
  • III sens. obsc. (with play on I), Ar. Lys. 60; so ἥρως Κέλης Pl.Com. 174.18.
  • • 2 pudenda muliebria, Eust. 1539.34.

κέλης, ητος, ὁ (κέλλω),
1) der Renner, das Rennpferd ; κέλης ἵππος Od. 5.371 ; so D.L., Plut. Alex. 3, Paus. u. A.; auch allein, Pind. öfter ; ἤλαυνον κέλητας καὶ ἅρματα Her. 7.86 ; τεθρίπποις τε καὶ κέλησι Plat. Lys. 205c ; Ar. Pax 900 ἱπποδρομίαν ἄξετε ἵνα δὴ κέλης κέλητα παρακελητιεῖ – Die Späteren bringen die röm. Celeres hiermit in Verbindung.
2) ein schnellsegelndes Jachtschiff mit einer Ruderbank ; Her. 8.94 ; Ar. Lys. 60 ; Thuc. 4.9 ; Xen. Hell. 1.6.26 ; Pol. 5.94.8.
3) die weibliche Scham, Eust. zu Od. 5.371.

κέλης

-ητος, ὁ

[κελ- as in κέλλω.]

With ἵππος, a riding-horse: κέληθʼ ὡς ἵππον ἐλαύνων Od. 5.371.

κέλης

• 1racehorse ]ο κέλης ἰον[ P. Oxy. 841 fr. 46.

κέλης , ητος (root κελ, cf. celer): racer, courser, w. ἵππος, race-horse, Od. 5.371†.

κέλης, ητος, κέλλω

• • Ia courser, riding-horse, Od., Hdt., etc.
  • IIa fast-sailing yacht with one bank of oars, a light vessel, Lat. celox, Hdt., Thuc.