κιχάνω

κῐχάνω [ᾱ], imper. κιχάνετε Il. 23.407; inf. κιχάνειν Mosch. 2.112: impf. ἐκίχᾱνον Il. 3.383: aor. 3 sg. ἔκιχεν Od. 3.169, κίχεν Il. 24.160; 3 pl. κίχον 18.153; subj. 3 sg. κίχῃσι Od. 12.122; part. κιχών 15.157: also non-thematic aor. ἐκίχην [ῐ], 2 sg. ἐκίχεις, like ἐτίθεις from τίθημι, 24.284; 1 pl. κίχημεν or ἐκ- 16.379; 3 dual κιχήτην Il. 10.376; subj. κιχείω, κιχείομεν, 1.26, 21.128; opt. κιχείην 2.188; inf. κιχῆναι Od. 16.357, κιχήμεναι Il. 15.274; part. κιχείς 16.342:—after Hom. κιγχάνω [ᾰ] (cf. Eust. 1525.16, Hsch., Phot.), first Sol. ap. Phot., A. Ch. 622, S. OC 1450 (both lyr.); misspelt κιχάνω E. Hipp. 1444, Hel. 597: fut. inf. κιχησέμεν A.R. 4.1482: aor. ἔκῐχον E. Ba. 903 (lyr.), κίχον Pi. P. 9.26, al.; subj. κίχω S. Aj. 657, E. Supp. 1069, Alc. 22; inf. κιχεῖν B. 1.67: aor. 1 ἐκίχησα Id. 5.148, Opp. H. 5.116, Musae. 149:—Med. (in act. sense), κιχάνομαι Il. 11.441, Od. 9.266: fut. κιχήσομαι Il. 10.370, S. OC 1487: aor. 1 κιχήσατο Il. 10.494, Od. 6.51: aor. 2 part. κιχήμενος Il. 5.187, 11.451:—

• poet. Verb (perh. used in the laws of Solon), reach, hit, or light upon, meet with, μή σε . . παρὰ νηυσὶ κιχείω Il. 1.26, cf. Od. 13.228; Ἄδμητον ἐν δόμοισιν ἆρα κ.; E. Alc. 477; reach, overtake, ὅν κε . . ποσσὶ κιχείω Il. 6.228; κιχήσεσθαι δέ σʼ ὀΐω ib. 341, cf. 21.605, Pi. P. 2.50, B. 5.148, etc.; τὰ φεύγοντα Id. 1.67; ἵππους δʼ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε Il. 23.407; σὲ δουρὶ κιχήσομαι shall reach thee, 10.370; εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν till we reach it, 21.128; ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω arrive at it, 3.291: sts. of things, βέλος ὠκὺ κιχήμενον the dart that had just reached him, 5.187; φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον 11.451.
• • • 2 rarely c. gen., like τυγχάνω, S. OC 1487.

κιχάνω, conj. wie von κίχημι, κιχείω, Il. 1.26, κιχείομεν, 21.128, optat. κιχείην, 2.188, inf. κιχῆναι, ep. κιχήμεναι, Od. 16.357, Nonn., partic. κιχείς, Il. 16.342, med. κιχάνομαι, Il. 19.289, κιχήμενος, 11.451 u. öfter, imperf. κιχήτην, 10.376, u. nach Analogie von ἐτίθουν, ἐτίθεις, auch ἐκίχεις, Od. 24.284 (ein Präsens κιχέω kommt nicht vor), fut. κιχήσομαι, aor. ἔκιχον, κιχών, u. bei sp.D. ἐκίχησα, auch med. ἐκιχησάμην, Il. 4.385 ; Hesych. führt auch κίξατο u. κίξαντες an;
erreichen, antreffen, finden ; μή σε, γέρον, κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω Il. 1.26, öfter ; im Lauf einholen, Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι Il. 16.342, κιχάνετε μηδὲ λίπησθον 23.407 ; δουρί 10.370 ; auch βέλος κιχήμενον, 5.187 ; κιχάνει δίψα τε καὶ λιμός 19.165 ; νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει 22.203, wie φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον 11.451 ; ἄστυ, die Stadt einnehmen, 21.128 ; Pind. nur im aor.2, ἀετόν P. 2.50 ; κιχήσατο Archil. frg. 41 ; κιχάνει δέ μιν Ἑρμῆς Aesch. Ch. 613 ; μέχρις μυχοὺς κίχωσι τοῦ κάτω θεοῦ Soph. Aj. 568, der auch den gen. damit vbdt, ἆρʼ ἔτʼ ἐμψύχου κιχήσεταί μου ; O.C. 1484 ; λιμένα ἔκιχεν Eur. Bacch. 901 ; μὴ μίασμά μʼ ἐν δόμοις κίχῃ Alc. 22 ; sp.D., εὕδοντας ἐκίχησε φυλακτῆρας Opp. Hal. 5.116, Nonn.
[Bei Hom. ist α lang, bei den Att. kurz, die aber ι im praes. lang brauchen, z.B. Soph. O.C. 1451, Aesch. Ch. 613, Eur. Alc. 480 ; weshalb κιγχάνω zu schreiben scheint, vgl. Eust. zu Od. 5.84 u. Phot.]

κιχάνω

Non-thematic pres. subj. κιχείω Il. 1.26, Il. 3.291, Il. 6.228, Il. 11.367, Il. 18.114, Il. 20.454.

1 pl. κιχείομεν Il. 21.128.

3 sing. opt. κιχείη Il. 2.188, Il. 9.416 : Od. 17.476.

Pple. κιχείς Il. 16.342.

Infin. κιχήμεναι Il. 15.274. κιχῆναι Od. 16.357.

3 dual impf. κιχήτην Il. 10.376.

1 pl. ἐκίχημεν Od. 16.379.

2 sing. thematic impf. (fr. κιχέω) ἐκίχηεις Od. 24.284.

3 sing. aor. ἔκιχε Od. 3.169. κίχε Il. 24.160.

3 pl. κίχον Il. 18.153.

3 sing. subj. κίχῃσι Od. 12.122.

Pple. κιχών Od. 15.157.

Mid. Nom. sing. neut. non-thematic pres. pple. κιχήμενον Il. 11.451.

Acc. κιχήμενον Il. 5.187.

Fut. κιχήσομαι Il. 2.258, Il. 10.370 : Od. 14.139.

2 sing. κιχήσεαι Od. 4.546, Od. 7.53.

3 sing. κιχήσεται Il. 18.268.

1 pl. κιχησόμεθα Il. 10.126.

Infin. κιχήσεσθαι Il. 6.341, Il. 21.605 : Od. 9.477.

3 sing. aor. κιχήσατο Il. 4.385, Il. 6.498, Il. 10.494, Il. 21.263, Il. 22.226 : Od. 6.51, Od. 19.400.

• • 1

    To come to, reach, find oneself at, a specified place : εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Il. 21.128.

  • 2

    To come up to, present oneself to (a person).

    In mid. : κιχήσαθʼ Ἕκτορα Il. 22.226.

  • 3

    To come up to, reach, get within reach of (a person, etc.) : ὅν κε κιχείω Il. 6.228, Il. 11.367 = Il. 20.454. Cf. Il. 10.376, Il. 15.274, Il. 16.342, Il. 18.114, 153.

    To reach (a person with a weapon).

    In mid. : δουρί σε κιχήσομαι Il. 10.370.

    To reach, stretch as far as to (a person) : μή σε κίχῃσι τόσσῃσιν κεφαλῇσιν Od. 12.122.

    To come to or reach (a person) in the course of making a round or of going over a number : ὅν τινα βασιλῆα κιχείη Il. 2.188.

    In mid. Il. 10.494.

  • 4

    To make up upon, overtake, catch up : θέων ἐκίχανεν ἑταίρους Il. 17.189. Cf. Il. 23.407, 524: Od. 3.169, Od. 16.357.

    In mid. Il. 6.341, Il. 21.263, 605.

    Absol., to succeed in one’s design : φόνον οἱ ἐράπτομεν οὐδʼ ἐκίχημεν Od. 16.379.

  • 5

    To come or light upon, fall in with, find (a person) : ἔνθα σφέας ἐκίχανε μελανθεύς Od. 17.212.

    In mid. : οὐκ ἔτʼ ἄλλον ἤπιον ὧδε ἄνακτα κιχήσομαι Od. 14.139. Cf. Od. 7.53.

    To come upon or find (a person) in a specified place or condition : μή δε παρὰ νηυσὶ κιχείω Il. 1.26, εὕδοντα Il. 2.18. Cf. Il. 3.383, Il. 10.150 : εἴ μιν ζωὸν ἐκίχεις (had found him . . .) Od. 24.284. Cf. Od. 10.60, Od. 15.157, 257.

    In mid. Il. 2.258, Il. 4.385, Il. 6.498, Il. 10.126, Il. 18.268 : Od. 4.546, Od. 6.51.

  • 6

    To come upon, find (a state of things) : κίχεν ἐνοπήν τε γόον τε Il. 24.160.

    In mid. Od. 19.400.

  • 7

    To attain (an end) : ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω Il. 3.291.

  • 8

    Of a missile, to reach its mark : ὃς τούτου (from him) βέλος κιχήμενον ἔτραπεν ἄλλῃ (on the point of striking) Il. 5.187.

  • 9

    Of something immaterial, to come upon, seize : οὐδέ κέ μʼ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη Il. 9.416. Cf. Od. 17.476.

    In mid. : ἔμελλέ σε κιχήσεσθαι κακὰ ἔργα (i. e. retribution for them) Od. 9.477. Cf. Il. 11.451.

  • 10

    To be in the condition of having reached (something), find oneself in a specified position.

    In mid. : κιχανόμενοι τὰ σὰ γοῦνα (i.e. in spupplication) Od. 9.266.

  • 11

    To be in the condition of having overtaken (a person) : ὅτʼ ἐκίχανε [κύπριν] πολὺν καθʼ ὅμιλον ὀπάζων (had made up on her) Il. 5.334. Cf. Od. 8.329.

  • 12

    To be in the condition of having come upon or fallen in with (a person) : ἐπεί σε πρῶτα κιχάνω τῷδʼ ἐνὶ χώρῳ Od. 13.228.

  • 13

    To be in the condition of having come upon or found (a person) in a specified condition : ἐπεί σε θύοντα κιχάνω Od. 15.260.

    In mid. Il. 19.289.

  • 14

    Of bodily states, to have come upon, affect : κιχάνει [μιν] δίψα τε καὶ λιμός Il. 19.165.

    Of death, fate, bane Il. 17.478 = 672 = Il. 22.436, Il. 22.303.

    In mid. Il. 11.441.

κῐχάνω

• 1overtake, come upon θεός, ὃ καὶ πτερόεντʼ αἰετὸν κίχε P. 2.50 βάματι δʼ ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδʼ ἐκ νεκροῦ ἅρπασε P. 3.43 κίχε νιν λέοντί ποτʼ εὐρυφαρέτρας ὀβρίμῳ μούναν παλαίοισαν ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων P. 9.26 καί μιν οὔπω τεθναότʼ, ἄσθματι δὲ φρίσσοντα πνοὰς ἔκιχεν N. 10.74

κιχάνω , fut. κιχή-σομαι, pres. subj. κιχείω, inf. κιχῆναι, κιχήμεναι, ipf. 2 sing. κίχεις, -εν, -ήτην, aor. κιχήσατο, aor. 2 ἔκιχε, κίχον: overtake, come upon, find, freq. w. part., Il. 1.26, Il. 2.18.

κιχάνω Mid κιχάνομαι in act. sense

• • • 1to reach, hit, or light upon, meet with, find, Hom.:— to overtake, Il.: to reach, arrive at, Il.; σε δουρὶ κιχήσομαι shall reach thee, Il.; τέλος θανάτοιο κιχήμενον death that is sure to reach one, inevitable, Il.
    • 2rarely c. gen., like τυγχάνω, Soph.