κατειρωνεύομαι
κατειρωνεύομαι, to use irony towards, to dissemble
Could not find κατειρωνευόμενον in Logeion dictionaries.
κατειρωνευόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular of κατειρωνεύομαι
κατειρωνεύομαι,
- use irony towards, banter, τινας Plu. Apophth. Lac. 2.211d, cf. Cat.Ma. 11; τινος J. BJ 7.8.1, al., Jul. Or. 6.198b; τῆς ἀγνοίας J. BJ 4.3.1: abs., -όμενος jestingly, Parth. 7.2, cf. Plu. Agis 18.
- 2 treat in a spirit of raillery, τι Id. Comp.Dem.Cic. 1.
- II feign, πένθος J. BJ 2.2.5.
- 2 conceal, dissimulate, τὴν ἐξουσίαν, τὸν χρησμόν, Plu. Phoc. 29, Comp.Ages.Pomp. 1; ὑπόσχεσιν Aristaenet. 1.4.
κατ·ειρωνεύομαι, parler à qqn ironiquement, d’où se jouer de (soit pour tromper, soit pour railler) : τινος, Plut. M. 211d, qqn ; avec un acc. de chose : τι, Plut. Dem. c. Cic. 1, traiter qqe ch. légèrement et en se moquant.
1. in de maling nemen.
2. verbergen, verzwijgen:
κατειρωνεύομαι, sich der Ironie gegen Einen bedienen, um ihn zu täuschen od. zu verspotten, ihn durch Verstellung verspotten ; τινός, Sp., wie Plut., z.B. Lakon. apophth. p. 182 ; absolut, = εἰρωνεύομαι, de aud. poet. p. 117 ; πράγματα σπουδῆς ἄξια γέλωτι καὶ παιδιᾷ, d.i. lächerlich machen, comp. Dem. 1.
κατειρωνεύομαι
- Dep. to use irony towards, to dissemble, Plut.