κριτής
κριτής, κριτής, κριτοῦ, ὁ, judge
- judge, umpire, A. Supp. 397, Hdt. 3.160, etc.; ἐν πέντε κριτῶν γούνασι κεῖται Epich. 229; κ. τῶν ἀληθῶν, opp. δοξαστής, Antipho 5.94; κριταὶ ἀπὸ τοῦ ἴσου, opp. ἀγωνισταί, Th. 3.37; τῶν . . λεγομένων μὴ κακοὺς κ. Id. 1.120; κ. περί τινος Lys. 16.21, Pl. Phlb. 65a; at Athens, usu. of the judges in the poetic contests, Ar. Ach. 1224, Nu. 1115, Av. 445, cf. And. 4.21; rarely, = δικαστής, Demad. 3: so metaph. in Aeschin. 3.232; πάντα τὰ στοιχεῖα κριτὴν εἴληφε, i. e. each element has found favour with some philosopher, Arist. de An. 405b8, cf. Pol. 1337a42; of the Judges of Israel, LXX Jd. 2.16, al.; κ. δοθείς, = Lat. judex datus, POxy. 1195.1 (ii A. D.); ἐπίλεκτος κ., = judex selectus, OGI 567.10 (Attalia, ii A. D.).
- 2 κ. ἐνυπνίων interpreter of dreams, A. Pers. 226.
- II κριτάς· ὀδόντας, Hsch.; cf. κραντήρ.
1. scheidsrechter;
2. uitlegger (van dromen).
3. bestuurder, richter (oudtestamentisch)
Bei Aesch. Pers. 222, τῶν ἐνυπνίων, Ausleger der Träume. – S. κρίνω.
Strong 2923
a judge: Mt 5:25, Lk 12:14, 58 18:2; τ. ἀδικίας, Lk 18:6; c. gen. rei (obj.), Ac 18:15, Ja 4:11; (qual.), διαλογισμῶν πονηρῶν, Ja 2:4; of a Roman procurator, Ac 24:10; of God, He 12:23, Ja 4:12; Christ, Ac 10:42, II Ti 4:8, Ja 5:9; of those whose conduct is made a standard for judging, Mt 12:27, Lk 11:19; in the OT sense (Jg 2:16, Ru 1:1, al), of a ruler in Israel, Ac 13:20.†
- 1a decider, judge, umpire, Hdt., Thuc.:—at Athens, of the judges in the poetic contests, Ar.
- 2κρ. ἐνυπνίων an interpreter of dreams, Aesch.
-
…ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότον πνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα μυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ, γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων. κριταί ; τε ; τῶνδʼ ὀνειράτων θεόθεν ἔλακον ὑπέγγυοι μέμφεσθαι τοὺς γᾶς νέρθεν περιθύμως τοῖς κτανοῦσί τʼ ἐγκοτεῖν. τοιάνδε χάριν…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…μαθηματικοῦ τε πιθανολογοῦντος ἀποδέχεσθαι καὶ ῥητορικὸν ἀποδείξεις ἀπαιτεῖν. ἕκαστος δὲ κρίνει καλῶς ἃ γινώσκει, καὶ τούτων ἐστὶν ἀγαθὸς κριτής. καθʼ ἕκαστον μὲν ἄρα ὁ πεπαιδευμένος, ἁπλῶς δʼ ὁ περὶ πᾶν πεπαιδευμένος. διὸ τῆς πολιτικῆς οὐκ ἔστιν…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…τότε, εἰ πανταχοῦ φανούμεθʼ ἐκ Τεύκρου κακοί, κοὐκ ἀρκέσει ποθʼ ὑμὶν οὐδʼ ἡσσημένοις εἴκειν ἃ τοῖς πολλοῖσιν ἤρεσκεν κριταῖς, ἀλλʼ αἰὲν ἡμᾶς ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που ἢ σὺν δόλῳ κεντήσεθʼ οἱ λελειμμένοι. ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων…
Sophocles, Ajax
-
…πρευμενῶς παρῄνεσα. εὖ δὲ πανταχῇ τελεῖν σοι τῶνδε κρίνομεν πέρι. ἀλλὰ μὴν εὔνους γʼ ὁ πρῶτος τῶνδʼ ἐνυπνίων κριτὴς παιδὶ καὶ δόμοις ἐμοῖσι τήνδʼ ἐκύρωσας φάτιν. ἐκτελοῖτο δὴ τὰ χρηστά · ταῦτα δʼ, ὡς ἐφίεσαι, πάντα…
Aeschylus, Persians
-
…δὲ θνητοὺς θνητὰ καὶ φρονεῖν χρεών · ὡς τοῖς γε σεμνοῖς καὶ συνωφρυωμένοις ἅπασίν ἐστιν, ὥς γʼ ἐμοὶ χρῆσθαι κριτῇ, οὐ βίος ἀληθῶς ὁ βίος ἀλλὰ συμφορά. ἐπιστάμεσθα ταῦτα · νῦν δὲ πράσσομεν οὐχ οἷα κώμου καὶ γέλωτος…
Euripides, Alcestis
-
…αὐτοῖς μαρτυρῆσαι μὴ διομοσαμένοις περὶ τῆς αἰτίας ἧς ἐγὼ φεύγω, ἐπεὶ σαφῶς ἔγνωτʼ ἂν ὅτι ἡμεῖς ἦμεν αὐτὸν οἱ κριτὴν ἐμβαλόντες καὶ ἡμῶν ἕνεκα ἐκαθίζετο. ἀλλʼ ἦν, εἰ βούλεται, ἐχθρός · δίδωμι γὰρ αὐτῷ τοῦτο · οὐδὲν…
Lysias, Speeches
-
…· τὰ δὲ ἡμέτερα ὁπόταν τις ἐπιχειρῇ σώματα ἀπεικάζειν, ὀξέως αἰσθανόμενοι τὸ παραλειπόμενον διὰ τὴν ἀεὶ σύνοικον κατανόησιν χαλεποὶ κριταὶ γιγνόμεθα τῷ μὴ πάσας πάντως τὰς ὁμοιότητας ἀποδιδόντι. ταὐτὸν δὴ καὶ κατὰ τοὺς λόγους ἰδεῖν δεῖ γιγνόμενον, ὅτι…
Plato, Critias
-
…περὶ Ὁμήρου τε δεινὸν εἶναι καὶ περὶ τῶν ἄλλων ποιητῶν οὐχ ἁμαρτησόμεθα, ἐπειδή γε αὐτὸς ὁμολογῇ τὸν αὐτὸν ἔσεσθαι κριτὴν ἱκανὸν πάντων ὅσοι ἂν περὶ τῶν αὐτῶν λέγωσι, τοὺς δὲ ποιητὰς σχεδὸν ἅπαντας τὰ αὐτὰ ποιεῖν. τί οὖν…
Plato, Ion
-
…τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν. ἔπειτα γυμνοὺς κριτέον ἁπάντων τούτων · τεθνεῶτας γὰρ δεῖ κρίνεσθαι. καὶ τὸν κριτὴν δεῖ γυμνὸν εἶναι, τεθνεῶτα, αὐτῇ τῇ ψυχῇ αὐτὴν τὴν ψυχὴν θεωροῦντα ἐξαίφνης ἀποθανόντος ἑκάστου, ἔρημον πάντων τῶν…
Plato, Gorgias
-
…μὴ πειθόμενος δὲ τῷ νόμῳ κινδυνευέτω ἀναγώνιστος γίγνεσθαι περὶ ἀρετῆς, ἐὰν εἰς τότε τὰ τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ τοὺς τότε κριτάς τις ἀναμιμνῄσκῃ. ὕδωρ δὲ πάντων μὲν τὸ περὶ τὰς κηπείας διαφερόντως τρόφιμον, εὐδιάφθαρτον δέ · οὔτε γὰρ γῆν…
Plato, Laws