κρίσιμος
κρίσιμος, decisive, critical
κρίσῐμος [ῐς], ον, (κρίσις)
- decisive, critical, κ. ἡμέρα the crisis of a disease, Hp. Aph. 7.85, al., Arist. Ph. 230b5; κ. γὰρ αὕτη γίγνεται (sc. the seventh day) Men. 890; also κ. φάεα AP 11.382.11 (Agath.); ἐν κρισίμοις Hp. Epid. 1.7: Comp. -ώτερος Id. Acut. 23. Adv. -μως Id. Epid. l.c.
κρίσιμος, ος, ον [ῐσ]
1 qui sert à juger, décisif, critique ; particul. en parl. de maladie, Hpc. 956f, etc. ||
2 qui concerne ou amène la crise, Hpc. 387, 38 ||
Cp. -ώτερος, Hpc. 387, 38.
Étym. κρίνω.
1. beslissend, kritiek:
2. passend bij kritieke omstandigheden; adv.
κρίσιμος, entscheidend, den Ausschlag gebend ; bes. ἡμέρα, bei den Medic. der Tag der Krisis in Krankheiten. – Auch = was zu beurteilen, zu entscheiden ist, also unentschieden, streitig, Sp.
κρίσιμος
κρίσῐμος (κρῐ), ον
κρίσις
- decisive, critical, Anth.